Mijn hernia ervaringen

Botten, rug, spieren etc
MHT
Hero Member
Hero Member
Berichten: 1793
Lid geworden op: 07 aug 2012, 16:18

27 apr 2016, 15:42

Zo heb ik het toen ook geleerd. En ik moest me dan ook verantwoorden waarom ik voor die tijd koos, of zoveel keer een oef. doen.
Oefening baart kunst... Hoor wie het zegt... Ik vind dit na de operaties moeilijk om daarin een balans te vinden. Het gaat een hele poos goed en dan ineens is het weer een hele kluif.
Gebruikersavatar
Ingeborg
Hero Member
Hero Member
Berichten: 747
Lid geworden op: 29 sep 2009, 16:35

03 mei 2016, 10:18

Ha meiden,

Jullie hebben helemaal gelijk en zo krijg ik het ook van de psycholoog en de fysio voor geschoteld.
Maar ik vind het razend moeilijk hoor, al maak wel kleine stapjes. Denk meer na over hoe ik iets ga aanpakken. Het weekeind er voor gekozen om alleen het middag programma van een fun-dag voor honden te doen. En ook niet daarna nog even een vergadering mee te pakken. Helaas ging het in de avond mis met onverwacht bezoek. Dan zit je gezellig te lang! Maar Rowie wat jij zegt klopt ook je haalt er ook weer positieve energie uit!
Ik zal nog veel moeten leren en zal ook nog vaak onderuit gaan maar het begin is er!!!
Al lees ik ook terug dat het een flinke valkuil is om niet in je oude gedrag te gaan vervallen.
We hebben toch allemaal onze gewoontes opgebouwd in onze levensjaren, en die hebben ons vaak ver gebracht maar zijn ook onze valkuil naar mijn idee?!?

Groetjes Ingeborg bloem1
Gebruikersavatar
Friezin
Hero Member
Hero Member
Berichten: 977
Lid geworden op: 02 jul 2011, 13:39

08 mei 2016, 14:51

Hallo Ingeborg,

Blijft inderdaad lastig, en je denkt (logisch) doordat je minder doet, veel stappen terugzet. En hoewel dat idd zo lijkt ga je er op de lange duur op voorruit.
Het is eigenlijk gewoon een kwestie van korte of lange termijn planning als je snapt wat ik bedoel. Hetzelfde als met dieeten. Je kan een crashdieet volgen met shakes dan ben je heel snel veel kilo's kwijt. Dat lijkt leuk maar ga je weer"normaal"eten dan zitten die kilo's plus extra er zo weer aan.

En zie maar naar mij, je kan zomaar weer ineens een terugval krijgen. Echter dat is menselijk, val sta op en ga verder waar je was. Ook ik ga nog weleens in de "fout:. Zie topic. Dat is ook niet erg, soms gebeurd het gewoon. Zolang je er maar niet weer dagelijkse kost van maakt.

Sterkte met je strijd, maar echt waar het is het waard!!
rowie
Hero Member
Hero Member
Berichten: 619
Lid geworden op: 21 jun 2013, 22:13

10 mei 2016, 10:39

Het is ook moeilijk, en blijft ook moeilijk!
Gedrag wat je al jaren heb gedaan krijg je er bij ons niet zomaar uitgestamp:wink:
Die valkuil moeten we allemaal leren te vermijden, maar he....alle kleine stapjes brengen je waar je uiteindelijk moet zijn. Je hoeft er ook niet meteen vandaag te zijn. Als je je bewust wordt van je eigen gedrag en daar ook wat mee doet ben je volgens mij al een heel eind.
En ach, het onverwachte bezoek heeft je ook vast weer goed gedaan!

Succes verder!
Gebruikersavatar
Ingeborg
Hero Member
Hero Member
Berichten: 747
Lid geworden op: 29 sep 2009, 16:35

25 mei 2016, 10:25

He meiden,

Ik kan alleen maar jullie gelijk geven. Je hoef hier niet veel te zeggen en iedereen snapt je!
Dat is ook een van mijn puntjes volgens de psycholoog, communiceren wat er aan de hand is en hoe, wat ik wil en kan. Ik vertelde haar ook dat ik zelf vond dat ik eindelijk maar eens "uit de kast moest komen als rugpatient".
In plaats van mijn kop in het zand te steken en te roepen dat ik het wel allemaal kan om dan vervolgens thuis voor pampus te liggen. Het is super fijn dat ze me dan ook handreikingen geeft hoe iets te brengen en te zeggen!
Ben blij dat ik deze hulp krijg en merk dat ik er wat mee kan. Merk ook dat het goed gaat op dagen als er niks speciaal hoef dus die heb ik al gewonnen. Mijn lijf voelt dan beter en dat voelt goed :laugh:

Groetjes Ingeborg bloem1
MHT
Hero Member
Hero Member
Berichten: 1793
Lid geworden op: 07 aug 2012, 16:18

25 mei 2016, 11:43

Ik heb wel eens gedacht om een psycholoog in te schakelen, alleen al om je ei kwijt te kunnen.
Ik heb nu een schriftje waarin ik regelmatig schrijf om mijn hoofd leeg te maken. Dat zou nog vaker kunnen.
Maar ik ben ook peut-moe.....begrijp je wat ik bedoel...
Ik loop nu bij de fysio, dat is voor nu oké.
In het verleden heb ik zo'n revalidatietraject gehad en wat ik daar geleerd heb pas ik nu nog steeds toe. Met succes.
Maar ja...dat was toen, 15 jaar geleden.
Ik haal veel uit alle verhalen hier! En de herkenbaarheid, de boost en de tips van anderen zijn voor nu voldoende....
rowie
Hero Member
Hero Member
Berichten: 619
Lid geworden op: 21 jun 2013, 22:13

28 mei 2016, 14:58

Die handreikingen zijn zo belangrijk...ik heb er ook van geleerd. Het lijken soms van die simpele dingen, maar ook het hoe te brengen naar anderen is en blijft moeilijk. Dat groot houden naar anderen toe kennen we allemaal wel denk ik:wink:. Weer dat stukje dat je niet altijd wil 'zeuren'. En een andere mindset, door jezelf als rugpatient te gaan zien pas je de dingen ook gemakkelijker toe in je leven ipv constant over je grenzen te banjeren. Hoop dat je de stijgende lijn vast kunt houden! Mag met vallen en opstaan, aldoende leert men toch?!

Ga zo door!!!bloem1
Gebruikersavatar
Ingeborg
Hero Member
Hero Member
Berichten: 747
Lid geworden op: 29 sep 2009, 16:35

30 mei 2016, 12:07

He meiden,

Dat het met vallen en opstaan gaat merkte ik dit weekeind weer. Er kwam een onverwacht etentje tussen door. Erg gezellig maar te ver rijden te lang zitten en daarna ook mensen mee naar ons thuis. Dus daar weer zitten en te laat geworden. Daar komt dus het punt communiceren om de hoek kijken. Ik geef dan niet aan dat het eigenlijk te ver voor me is en dat ik eenmaal thuis gekomen eigenlijk lang uit op de bank wil. Want ja ik wil inderdaad niet zeuren zoals jij al zegt Rowie.

Trouwens knap MHT dat je het geleerde van 15 jaar geleden nog steeds toe past! Dat is bij juist ook het punt, voorheen vergat ik het geleerde heel makkelijk. En dat je therapeut moe bent snap ik. Maar ik merk toch een groot verschil tussen de therapeuten die ik heb. En de psychologe van de St M wil ik zeker nog blijven bezoeken om juist niet het geleerde te vergeten. Anders ben ik bang om in No Time terug te vallen.

Ook voor mij is het zo dat ik het fijn vind om het forum te kunnen bezoeken elkaar met raad en daad bij te staan en er weer energie op te doen om lief te zijn voor mezelf!

Groetjes Ingeborgbloem1
MHT
Hero Member
Hero Member
Berichten: 1793
Lid geworden op: 07 aug 2012, 16:18

31 mei 2016, 09:08

Herkenbaar Ingeborg. Inmiddels weten mijn vrienden wel wanneer ik wel of niet op een bank wil. Ik houd het ook langer vol als ik mijn rechterbeen op het been van manlief of een kruk/stoel kan leggen. Wat ik vooral onthouden heb is dat ik dingen kan doen die leuk zijn. En dat ik daarbij soms vet last van kan krijgen, maar het nagenieten staat dan voorop. Toen was het een soort van gedragstherapie in combinatie met sporten, vooral om weer in beweging te komen en uit die negatieve spiraal te blijven. Nu moet ik wel luisteren naar de pijn, dat maakt het voor NU wel lastig. Maar ik heb toen nog meer dan een jaar fulltime voor de klas gestaan, terwijl ik 65 % afgekeurd zou worden. Uiteindelijk ben ik zelf gaan afbouwen, op MIJN tempo, niet van het UWV.
Wat ik ook geleerd heb is dat ik zelf verantwoordelijk ben voor mijn eigen lijf. Toen moest ik van alles van mezelf....zit ook in mezelf hoor! Nu moet ik niks meer...en dan daar een beetje een balans in vinden. Blijven bewegen en oefenen is belangrijk voor me.
Zoals we al vaker hier op het forum zien is die balans een puntje en toch graag mee willen doen. Logisch toch....we willen toch niet verpieteren achter de geraniums. Maar mensen met chronische pijn weten als geen ander dat die pijn zoveel energie kost.
Het boek "Lieve Help" is ook goed geschreven. Ook veel zaken worden behandeld die ik zolang geleden geleerd heb. Overigens weet ik niet of de titel van het boek genoemd mag worden. Stuur anders een pb-tje.
Sterkte maar weer !!!!
rowie
Hero Member
Hero Member
Berichten: 619
Lid geworden op: 21 jun 2013, 22:13

31 mei 2016, 13:54

Och Ingeborg, zo herkenbaar, niet eens tegen je vrienden te durven zeggen dat je eigenlijk languit moet.
Ik durf het nu thuis met vrienden wel te zeggen, maar bij anderen hou ik mij vaak nog steeds groter dan ik ben.
Paar week geleden toen ik nog een beetje van huis kon, op verjaardag geweest, eigen familie notabene.
Ik mocht liggen, maar had weinig last, ben dus blijven zitten. Met als gevolg op de terugweg bijna huilend in de auto van de pijn. Kan ik mijzelf wel voor de kop slaan. Maar dat is weer dat ik het pas achteraf voel.

Sterkte met je strubbelingen! Moed houden:wink:
Gebruikersavatar
Ingeborg
Hero Member
Hero Member
Berichten: 747
Lid geworden op: 29 sep 2009, 16:35

13 jun 2016, 14:49

Ha meiden,

MHT wat is het toch herkenbaar allemaal! Ik wil je zeggen dat ik het razend knap vind dat je zo duidelijk voor jezelf hebt gekozen! Doen wat goed voelt voor je lijf en geest. Wat dat betreft is het goed om te lezen.
Ik zie mezelf nu ook voor zulke keuzes staan. Wil ik de dingen doen die ik graag doe zoals yoga een edelsmeden dan zal ik volgens de psycholoog keuzes moeten gaan maken en dingen laten vallen. Mijn huiskamer project (dagopvang voor mensen die achter de geraniums uit moeten of ter ontlasting van mantelzorgers) vraagt juist de dingen van me waar ik niet zo goed in ben, vaak achter de laptop en vergaderingen, onverwachte zaken die gedaan/geregeld moeten worden enz. En dan ben ik ook nog niet goed om tijdens een vergadering met relatief vreemde mensen te zeggen dat het voor mijn nodig is om te lopen en staan zoals ik bij jou herken Rowie. Dus weet ik dat, dat het beste is om daar mee te gaan stoppen. Maar ik zie allemaal beren op de weg, wie vervangt mij, hoe gaat het verder, hoe moet ik dat allemaal gaan overdragen enz enz. En dat terwijl ik weet dat niemand onmisbaar is :wink:

En o ja jezelf voor je kop kunnen slaan heb ik ook hoor. Wordt ontzettend boos op mezelf als ik de fout ben in gegaan. Hoe dom kan je zijn, vind ik dan van mezelf!

Maar we komen er wel meiden!!!!!
Groetjes Ingeborg
MHT
Hero Member
Hero Member
Berichten: 1793
Lid geworden op: 07 aug 2012, 16:18

13 jun 2016, 16:40

Ja, keuzes maken dat is heel moeilijk. En het lijkt wel of er na die keuzes weer nieuwe keuzes komen....
Zo voelt het tenminste wel vaak. Ik kan nog wel eens flink doorschieten. Vandaag nog tegen de fysio gezegd dat ik het soms zo moeilijk vind om die balans te vinden, zeker in wat drukkere tijden. Oefening baart kunst.....nou dan maar weer oefenen...:wink:
rowie
Hero Member
Hero Member
Berichten: 619
Lid geworden op: 21 jun 2013, 22:13

14 jun 2016, 11:34

Jammer toch, dat je zelfs in de dingen die je leuk vindt keuzes moet maken. Wie weet komen de oplossingen vanzelf. Beren op de weg zien ben ik ook goed in:wink:
Aldoende leren we, maar ik merk dat het een struikelblok blijft. Zondag vaderdag, week erop zus jarig. Op een goede dag zou ik het zo graag willen proberen, maar weet nu al dat ik het moeilijk ga vinden om te zeggen dat ik moet gaan liggen(buiten het feit dat er weinig ruimte is dan voor iedereen) En stel dat het lukt, en de week erop gaat het weer slecht...ik hoor mijzelf aankomen.

En wat Miriam zegt, heb je een keuze gemaakt, sta je weer voor de volgende keuze.

Maar zeker weten dat we er wel komen!!:laugh:
Gebruikersavatar
Ingeborg
Hero Member
Hero Member
Berichten: 747
Lid geworden op: 29 sep 2009, 16:35

27 jun 2016, 16:31

Hoi Meiden,

Haha de activiteiten en de keuzes die daar mee gepaard gaan komen hier vanzelf aanwaaien of beter met een grote storm mee lijkt het soms wel. Deze week de agenda al weer te vol staan, dus dan maar weer de balans gaan zoeken. Was hem ook wel flink kwijt nadat we een van onze honden hebben moeten laten inslapen, had ook heel veel effect op mijn lijf.

En zoals je schrijft Rowie dat je op goede dagen toch dingen wil ondernemen terwijl je weet dat het niet allemaal even makkelijk zal zijn en de naweeën op de koop toe krijgen. Ook dat zijn keuzes die je moet maken, maar de dingen doen die ik leuk vind geven mij wel positieve energie.

Van de week op controle geweest voor mijn neuro stimulator, alles oke. Maar inderdaad leren om keuze´s te maken en rust-ontspanning in te bouwen, met het advies om dus nog maar de revalidatie psychologe blijven te bezoeken.
En ik moet zeggen dat die dame mijn echt wel goede raad geeft en tot mij door dringt!
Veel te leren dus :wink:

Groetjes Ingeborg bloem1
rowie
Hero Member
Hero Member
Berichten: 619
Lid geworden op: 21 jun 2013, 22:13

29 jun 2016, 13:59

Wat fijn dat jij een psycholoog hebt getroffen die door je heen prikt. Had ik ook eindelijk bij de revalidatie. Zo belangrijk. Ik zeg ook vaak, ze lullen mij niet zomaar onder tafel, heb mijn koppige aardje ook nog:wink:(met een stuk onzekerheid), maar bij de revalidatie had ik iemand die daardoor heen prikte en het met humor bracht.
Gelukkig dat controle van de neuro stimulator gewoon goed was!

Het blijft nu vooral balanceren tussen wat je kan en keuzes maken en deze ook duidelijk aangeven.
Maar jee, een hond in moeten laten slapen hakt er ook wel even in zeg! Op zo'n moment zullen grenzen je even worst zijnvktriest. Sterkte met het gemis!

En idd vooral leuke dingen blijven doen. Die ik ook hoor. Geef het nu wel eerlijker aan als het niet gaat, wordt juist goed op gereageerd. Het is meestal je eigen angst een zeurpiet gevonden te worden. Ga zo door met je stappen zetten!!!
Plaats reactie