Geen botaangroei

Botten, rug, spieren etc
Gebruikersavatar
Friezin
Hero Member
Hero Member
Berichten: 977
Lid geworden op: 02 jul 2011, 13:39

19 sep 2015, 14:31

Als het goed gaat is de stellage geen probleem. Helaas als ze er weer bij moeten wel weet ik ook uit eigen ervaring......
Zou je nog een spuit willen Miriam, had hij voldoende resultaat? Er zijn geen andere opties meer voor je?

Slim om even te laten bezinken , he hebt de afgelopen tijd al meer dan genoeg op je pad gekregen. Geniet eerst maar lekker van de warmte en kijk dan verder. Het komt niet op een dag / week/ maand aan. Het gaat erom dat jij er de puf voor hebt en het vertrouwen dat het iets positiefs voor je gaat doen..

Bah bah het zat er wel aan te komen maar het komt nooit goed uit. Wat enorm vervelend dat je loopmaatje nu moet missen. Ik heb ook menig traantje gelaten toen mijn katten aanreden waren en overleden. Je hebt een band met ze en als ze doodgaan doet dat pijn !!

Veel sterkte met alles Miriam en een hele warme groet vanuit het hoge Noorden !!
Gebruikersavatar
Ingeborg
Hero Member
Hero Member
Berichten: 747
Lid geworden op: 29 sep 2009, 16:35

20 sep 2015, 13:39

Hoi Merjam,

Laat die tranen maar komen hoor meid. Het is ook zo erg als een maatje van je er niet meer is, en nu misschien te kunnen huilen om alles wat er gebeurd is kan ook opluchten!

Wanneer ga je naar St Maarten? Dit lijkt mij een heerlijk vooruitzicht!

Groetjes Ingeborgbloem1
rowie
Hero Member
Hero Member
Berichten: 619
Lid geworden op: 21 jun 2013, 22:13

21 sep 2015, 13:44

Ach Miriam, ik lees pas jouw bericht(moest even alles bijlezen)
Wat jammer dat jullie Diesel hebben al in hebben moeten laten slapen. Ook al weet je dat het eraan zat te komen, het is zo'n groot gemis. Wat een verdriet. En je stok achter de deur om naar buiten te moeten. En soms kan een gebeurtenis de trigger zijn om alles eruit te moeten gooien. Het constant volhouden, doorzetten, de pijn, teleurstelling....pffff. Misschien goed dat alles er eens uit komt. Je kunt niet alleen maar sterk zijn.
Las ook nog dat je minder werk hebt, dus minder inkomsten. Heel herkenbaar, ik ploeter daar nog steeds mee dat ik geen inkomsten heb. Het zo graag willen, en niet kunnen.
Wanneer gaan jullie naar St Maarten? Heerlijk je zoon en schoondochter weer zien, andere omgeving, hoop dat je ervan kunt genieten.

Voor nu een dikke knuffel.
MHT
Hero Member
Hero Member
Berichten: 1793
Lid geworden op: 07 aug 2012, 16:18

21 sep 2015, 17:33

Dankjewel voor de lieve reacties. We wandelen vaak met een klein groepje mensen met honden. Die kunnen dan lekker spelen. Ik heb meerdere keren mee gewandeld...heel raar zonder Diesel. Maar voor mij is het zo belangrijk om ook buiten te zijn en iemand te spreken.
Wij gaan half december tot 8 januari. Het voelt ook heel luxe, de tickets zijn betaald toen ik nog niet wist dat het werk zo snel zou vervallen. Gelukkig maar, anders hadden we het niet gedaan. Nu kijken we er naar uit en helpt het mij om overeind te blijven. Afgelopen weekend hebben we een familieweekend gehad met de familie van mijn man. Gezellig, veel gelegen, thuis geslapen en toch zo'n last gehad. Waarschijnlijk is het toch ook de reactie op die rot-week. Ik pak dan ook weer een paar dagen wat extra paracetamol. Helaas....het is niet anders.
suus1
Hero Member
Hero Member
Berichten: 750
Lid geworden op: 10 jul 2012, 20:01

22 sep 2015, 13:43

jeetje wat naar Mir. snap goed dat het je steun geeft en een stok achter de deur om eruit te kunnen. Goed dat je nog wel bent gegaan moet wel zeer pijnlijk zijn
MHT
Hero Member
Hero Member
Berichten: 1793
Lid geworden op: 07 aug 2012, 16:18

25 okt 2015, 17:34

Ik kijk regelmatig op het forum, maar zet niks op mijn eigen topic....daar heb ik niet eens aan gedacht.
Inmiddels zijn we weer wat verder. Ik wandel regelmatig mee en heb ook weer een paar keer op de hometrainer gezeten. Daar heb ik nu ook een kleien tv bij gezet, dan gaat de tijd sneller. Al een keer 25 min en dan denk ik dat dat de volgende keer ook zo moet..... niks dus. Het verschilt dus per keer. Ik mis Diesel enorm en met de "einde van de middag-wandeling" loop ik niet veel meer mee. Ik probeer dan wel wat anders te doen, ramen zemen, hometrainer etc. Heb via "Uitzending gemist" ook "Nederland beweegt" gevonden en een keer gedaan. 15 min. en leuk om te doen! Dus dat wil ik wel vaker doen. Ik merk dat de overgang naar de herfst me ook weer te pakken heeft. De lichtlamp dus toch maar weer naar beneden gehaald.
De ene keer kan er er wel tegen dat ik sommige dingen niet kan doen, of minder, maar ik blijf momenten houden dat alles me teveel is en dat ik de pijn zo verschrikkelijk zat ben. Ik probeer nu maar wat meer mee te bewegen, go with flow, dat levert het minste stress op. En ik moet wat vriendelijker zijn voor mezelf, wat dat betreft is ook de balans een beetje zoet.
Mag van een vriend regelmatig onder de zonnebank en dat heb ik vandaag ook gedaan. Beetje bijhouden tot we naar Sint Maarten gaan. Dat idee doet me zo goed en heeft me al heel wat momenten uit de piekeren gehaald.
Aftellen.....
MHT
Hero Member
Hero Member
Berichten: 1793
Lid geworden op: 07 aug 2012, 16:18

05 nov 2015, 10:48

Bij een van de lotgenoten komt het woord eenzaamheid te sprake. Even een reactie:
Ik herken dit heel erg. Ik ben nu een paar keer naar Utrecht geweest om een ondersteunende les te geven. Teveel en te ver, maar het doet me zo verschrikkelijk goed. Spreken met collega's en studenten, meedoen etc. De laatste keer is niet doorgegaan en er komen ook weer andere taken. Maar die zijn weer voor thuis. Doordat ik dus veel alleen ben blijf ik ook langer in mijn hoofd door-malen. Ik pieker te veel en te lang. Dat weet ik en dat krijg ik ook wel weer omgebogen. Maar alles kost me zoveel energie. Ik moet me overal toe zetten en mezelf goed in acht nemen om niet weg te zakken en in beweging te blijven. Ik weet dat het najaar daar ook debet aan is. Ik probeer dan ook nog zoveel mogelijk met het honden-groepje mee te wandelen. De home-trainer wordt weer gebruikt en ik doe regelmatig mee met "Nederland beweegt". Leuk om te doen en ik let zelf goed op of ik een oefening mee kan doen of moet aanpassen. Ik word er ook wel vrolijk van.
Het is belangrijk dat er een lijntje is met "buiten" en dan het liefst lijfelijk, skype, facebook etc. is toch anders!
rowie
Hero Member
Hero Member
Berichten: 619
Lid geworden op: 21 jun 2013, 22:13

05 nov 2015, 12:10

Het werd de hoogste tijd voor een update van jouw kant:wink:
Kan mij levendig voorstellen dat je Diesel erg mist. De must om mee te wandelen is verdwenen. Nemen jullie ooit nog weer een hondje, of is het goed zo? December gaan jullie toch naar Sint Maarten? Wat een vooruitzicht! Heel veel vitamine D opdoen, doet je ook goed! Buiten het plezier natuurlijk.

Pfff, moeilijk om toe te geven dat eenzaamheid zo om de hoek komt kijken. Voor mij tenminste. Ik heb inmiddels idd cursussen ed, maar toch, het is anders. Ik denk voor mij meer het gevoel van mijzelf nuttig voelen, of toch een stukje bewijsdrang dat ik nog mee draai. Als mijn man thuis komt en vraagt hoe mijn dag was, uuhh, tja, gewandeld, geschilderd, beetje schoonmaken, lekker interessant......ik denk het meedraaien in een team en collega's wordt onderschat hoeveel meerwaarde het geeft. En idd, meer malen in je hoofd(heb nu mindfulness app op de telefoon, erg ontspannend).Die vriendin die gaat verhuizen ga ik heel erg missen, al weet ik dat de vriendschap blijft. Het wordt anders. Nu moet ik waken om niet als een dolle weer te gaan te solliciteren om bang te zijn voor weer die eenzaamheid. Dan knal ik weer mijn valkuil in. Ook ik moet nog steeds liever voor mijzelf zijn.
Gebruikersavatar
Friezin
Hero Member
Hero Member
Berichten: 977
Lid geworden op: 02 jul 2011, 13:39

08 nov 2015, 10:06

Goed dat jullie het (er)kennen. Eenzaamheid heb ik soms last van. Maar dat komt meer omdat ik de enige in mijn vriendenkring ben zonder kinderen . Dat maakt het erg lastig om dingen in te plannen, en spontane acties zijn daarmee verleden tijd. Ook ben ik mensen kwijt geraakt de afgelopen jaren door mijn rugproblemen. Anderzijds houd ik er ook erg van om alleen te zijn en lekker aan te rommelen.
Ik heb nu het voordeel dat ik het in de meeste gevallen een bewuste keus is om (even ) alleen te zijn.
Het is niet dat ik door fysieke problemen dingen niet kan doen of op pad kan. Eenzaamheid is een zwaar onderschat probleem!

Ik herken wel dat je met mensen niet kan praten over dingen. Enerzijds omdat op het moment dat je er behoefte aanhebt er even om zomaar te zeggen niet beschikbaar is, maar ook zoals in mijn geval ik niet zo'n prater ben. Ik verwerk alles altijd zelf maar blijf dan ook vaak erg lang malen.......
Liever zijn, waarom kunnen we dat wel voor een ander maar niet voor onszelf? We zijn vele malen strenger en harder voor onszelf dan voor elke ander mens dan ook. Zo herkenbaar.

Zucht en zo blijven we bezig...
MHT
Hero Member
Hero Member
Berichten: 1793
Lid geworden op: 07 aug 2012, 16:18

08 nov 2015, 21:07

Ik heb de reacties van Friezin even allemaal gelezen. Ik denk dat iedereen je gunt wat je nu hebt. Je hebt er giga voor gewerkt en moet dat blijven doen. Het fijne van dit forum is dat iedereen wel wat herkent, je hoeft niks uit te leggen.
Ook ik heb behoefte aan alleen zijn, even bijtanken. Aan de andere kant merk ik hoe goed het me doet als ik weer een avond aan de slag ben geweest met collega's en studenten. Soms ben ik het zo beu, aan de andere kant...het kan nog veel erger. Daarvan hebben we allemaal genoeg verhalen van gezien denk ik. Uiteraard spreek ik nu voor mezelf hoor!
Gebruikersavatar
Ingeborg
Hero Member
Hero Member
Berichten: 747
Lid geworden op: 29 sep 2009, 16:35

20 nov 2015, 10:51

Hoi Hoi,

Bovenstaande discussie's zijn zo herkenbaar! Ik ben vorig jaar per ongeluk in de Wijkraad van onz dorp beland en daaruit hebben we De Huiskamer opgezet. Een plek midden in de wijk waar mensen die behoefte hebben aan meer sociale contacten terecht kunnen. Ze hebben mij tot voorzitter gekozen en soms kost het me meer werk dan me lief met momenten. Maar het geeft me ook energie en is mijn venster naar de buitenwereld.
Je wil je toch gezien en gehoord voelen.

Groetjes Ingeborgbloem1
MHT
Hero Member
Hero Member
Berichten: 1793
Lid geworden op: 07 aug 2012, 16:18

20 nov 2015, 22:43

Ik denk dat mensen, die nu nog aan het begin staan van "omgaan met...accepteren dat...." , misschien ook iets hebben aan dit soort verhalen. Een lijntje met "buiten" houden, zorgen dat je niet vereenzaamt, blijf deel uitmaken van een groep etc etc.
Misschien iets voor een nieuwe Topic?
MHT
Hero Member
Hero Member
Berichten: 1793
Lid geworden op: 07 aug 2012, 16:18

23 nov 2015, 11:03

Zojuist zag ik een reactie met betrekking het fietsen.
Ik kan wel naar het dorp en terug met de fiets, maar het is niet altijd prettig.
Nu heb ik al een hele poos een zit-ligfiets. Het lijkt op een vouwfiets, maar dan met een stoeltje.
Je fietst dan echt met je benen, je rug is stabiel door het stoeltje en de leuning.
Kijk maar eens naar "Giant-zit-ligfiets".
Gebruikersavatar
Ingeborg
Hero Member
Hero Member
Berichten: 747
Lid geworden op: 29 sep 2009, 16:35

26 nov 2015, 12:03

hoi hoi,

Gelukkig kan ik nog wel fietsen en soms verlicht het voor mij de pijn, alleen al die hobbels en bobbels in de weg vind ik vreselijk. Heb je daar minder moeite mee als je op je ligfiets fiets? En hoe zit dat met op en afstappen maak je dan geen rare bewegingen? Ben heel benieuwd naar je ervaringen?

Groetjes Ingeborg bloem1
MHT
Hero Member
Hero Member
Berichten: 1793
Lid geworden op: 07 aug 2012, 16:18

26 nov 2015, 22:43

Je zit rechtop, dus ik lig niet. Maar soms wordt het inderdaad een ligfiets genoemd.
Hij is ook veel lager en ik sta dus gemakkelijk snel op de grond. Ik heb eigenlijk nog de meeste moeite met het sleuteltje in het slot om te draaien...zo laag. En er moet nog een bakje op waar ik een tas in kan doen.
Hobbels en bobbels blijven vervelend, maar ik heb het idee dat ik het beter kan "sturen" dan op mijn gewone fiets.
Plaats reactie