Mijn ervaring met artsen en hernia S1/L5

Botten, rug, spieren etc
Doortje1965
Jr. Member
Jr. Member
Berichten: 73
Lid geworden op: 21 aug 2012, 09:42

22 aug 2012, 00:04

Goedenavond allemaal,

Ik ben hier helemaal nieuw en heb ik korte tijd een beetje hier en daar zitten lezen, maar het is teveel en ook verschillende klachten, behandelingen en antwoorden.
Mijn verhaal: (hoop dat jullie het niet te langdradig gaan vinden, sorrie dan, ik moet mijn ei ff kwijt)

Ik ben Doortje, 47 jaar (v) getrouwd, 2 kinderen.
Half mei krijg ik een beetje pijn in mijn onderrug.
Ik denk ach, verkeerd geslapen of zo, spierpijn, of koutje gevat, gaat wel weer over.
Dag 2, hetzelfde, maar nu erger, op het werk toch wel lastig ineens.
De 3e dag had ik wat rustiger karweitje, maar met opstaan en weer zitten (pauzes) voelde ik het aan mijn rechterbil zeer doen, later die dag in mijn boven achterbeen.
De 4e dag kon ik amper mijn bed uitkomen, het lukt mij niet om op mijn rechterbil te gaan zitten, dus liet ik mij omklappen en probeerde het opnieuw.
Uiteindelijk na een half uur, stond ik....vraag me niet hoe, ik moest de trap nog af en me wassen en aankleden, ik kreeg amper mijn ondergoed aan, boven ging prima onder was een ramp.
Het is me gelukt om naar mijn werk te rijden, maar heb daarvandaan meteen mijn huisarts gebeld, ik kon meteen terecht meer helaas was mijn werk te ver van mijn huisarts dus dat ging ik niet meer redden, een afspraak voor de volgende dag mocht ik op dat moment niet meer maken.
Dag 5 weer problemen met opstaan, o wat deed het zeer, en weer die moeite om via mijn linkerzij omhoog te komen, zodra die rechterbil dus het matras raakte, viel ik weer met kramp in mijn achterbovenbeen terug.
Tranen over mijn wangen, maar ik moest naar beneden, en plassen, dit was nog het ergste, ik hield het bijna niet meer, de kinderen sliepen nog, man was al naar zijn werk.
Met heel veel moeite (meer dan een half uur) stond ik dan eindelijk omgedraaid op de trap, voetje voor voetje naar beneden, maar moet met 2 handen de treden ondersteunen, uiteindelijk hield ik het niet meer en heb de oudste geroepen om me te helpen.
Op de wc bril zitten was een ramp, mijn hele rechterbeen die op de bril leunde gaf alleen maar meer pijn.
Ik moest gewassen worden en wat aan, iets makkelijks.
Nog een trap af, om op een stoel te gaan zitten aan de eettafel, maar die krampen in mijn bovenbeen en knieholte was vreselijk.
Om 8.00 uur meteen de huisarts gebeld voor een afspraak, daar kon ik eindelijk die ochtend terecht.
Heb meteen me werk gebeld en een vrije dag opgevraagd.
Gelukkig kon dat.
Ik ben er strompelend heengegaan, ik moest me uitkleden en op me tenen staan en hielen, toen gaan liggen en ze tilde mijn linker been omhoog en er gebeurde niks.
De rechterbeen omhoog, nou ik zat denk ik tegen het plafond.
Tja, dat lijkt een beginnende hernia, zegt ze.
Ik schrijf je diclofenac uit met paracetamol/codine
Als het na het weekend niet beter wordt, gaat u naar de fysiotherapeut.
Zaterdag het werd alleen maar erger, dienstdoende artsenpost gebeld, die belde me om 23.00 pas terug... neem er nog maar 2 paeacetamols bij en ga op uw zij liggen met een kussen, waarop u uw rechterbeen omhoog laat rusten. "goede nacht".
Zondag, heeft mijn man me persoonlijk naar die artsenpost gereden.
En weer hetzelfde onderzoek, ik moet die diclofenac en paracetamol maar niet nemen, dus kreeg ik tramadol, naproxen, diazepam en een maagbeschermer.
Dinsdag mij eigen ziekgemeld en een afspraak gemaakt bij de fysiotherapeut.
Ik kom gewoon niet meer uit me bed op een normale manier.
Woensdag een vervangende huisarts, zij heeft mijn dosis verhoogd, van de laatse medicijnen.
Ik kreeg bij mijn 1e fysio bezoek een gesprek, ging in de pc, moest even wat oefeningen laten zien wat ik kon en tot volgend week.
2e bezoek, een kleine massage gekregen op mijn bovenbeen en kuit.
En wat oefeningen.
Helaas vakantie tijd dus kreeg ik een andere toegewezen, zij heeft mij nog met geen vinger aangeraakt, alleen maar weer dezelfde oefeningen, lopen op de tenen, op de hielen, buigen naar je tenen, liggen been omhoog auw!.
Kreeg wat "huiswerk" mee en hoe ik uit mijn bed moest komen.
Toen de hometrainer, dat ging goed.
Dus ben ik wat vaker gaan fietsen.
Alleen het op en afstappen was nog niet zo prettig.
Gelukkig was mijn eigen therapeut er weer, daar gingen we verder, hometrainr, loopband en iets met gewichten, dat laatste was een ramp, ik kon nog geen 4kg in mijn handen houden.
Dit sloegen we voorlopig over.
Weer terug bij de huisarts, ik was boos, ja zegt ze, er wordt niet meer meteen geopereerd, ik zeg...het is nu meer dan 12 weken ik wil doorverwezen worden.
Ja maar dan hoort u hetzelfde, u moet geduld hebben, het kan vanzelf over gaan.
Ik zou u evt, nog morfine kunnen geven, maar dat ging mij te ver, daar schrok ik eigenlijk van.
Ok, wat wilt u? ik zeg, u bent mijn dokter...ik moest dus zeggen wat ik wou...ik vroeg om een verwijsbrief voor een mri scan.
Ze vraagt me nog wel, hoe het met de stoelgang gaat, ik zeg, ja ach beetje harder als normaal, maar lukt wel, ja zegt ze, want je moet het wel in de gaten houden hoor met die tramadol.
O? ok, ja ik heb thuis wel altijd stoelgang thee zeg ik nog.
Alsof de duvel ermee speelde, het was weer weekend en ik ging na het eten naar het toilet, ik kon niet.....en ik had een pijn, pijn van het lange zitten in mijn been, pijn van dat ik niet kon.
Zweet brak me uit, doksterspost gebeld, komt u maar zakjes halen... ok zo gezegd zo gedaan. Man erheen met zakjes terug en ik het opdrinken....niks, nog een zakje...niks.
23.00 weer gebeld ja echt waar ik zat nog steeds op het toilet.
Komt u maar een klysma halen... hup daar ging mijn man weer, komt terug met 2 kleine tubes klysma's.
Intussen zakje 3 opgedronken en klysma nr. 1 gezet.
Niks...3 kwartier later, nr.2 gezet, weer niks...de pijn werd erger.
Ik heb om 1.uur de gok gewaagd om naar bed te gaan om te kunnen slapen en er iets onder gelegd voor het geval dat. 3 uur 's nachts... ik ben naar beneden gegaan wilde niemand wakker maken, behalve mijn man....weer gebeld en toen moest ik zefl komen.
Een dokter schrok ervan, zo erg hard het was. (cement) ik hoor hem echt iets zeggen over een verpleegster? het was inmiddels al tegen 5 of half 6 's morgens.
Ik kreeg een recept mee, die kon mijn man halen bij de apotheek...het was nu een hele grote klysma.
Ik dacht huh? wordt ik niet hier geholpen dan?, nee dus...we moesten het samen doen.
En u moet er wel wat onder leggen hoor, zei die arts nog.
Wij naar huis, ja hoe ga je dit doen? Mijn enige idee was, zo dicht mogelijk bij het toiliet, dus het werd de badkamer, op de grond, op 2 oue kussens, richting douche putje.
Er ging iets in,maar niet alles, het rommelde in mijn darmen maar er kwam niks..ik dacht van wel maar dat was het vloeistof....grrrr nog een keer alles erin, ik iets meer op mijn buik gekanteld, na dik een half uur, 3 kwartier... eindelijk voelde ik iets gebeuren...ik ben opgestaan en heb mij eerst afgespoeld met de douche, toen op het toiliet gaan zitten en ja hoor, eindelijk daar was de verlossing, 7.00 uut 's morgens. (totaal 12 uur over moeten doen. En bedankt he huisarts dat u mij gewoon niet die poeders er standaard bij had gegeven
Dus eindelijk kwam ik bij een neuroloog.
Alles verteld, weer uitkleden, weer op de tenen, hakken been omhoog...gewoon verschrikkelijk hoe ze het abc boekje volgen.
En een paar hamertikjes, die had ik nog niet gehad.
Wat denk je? ik krijg een brief mee voor fysiotherapie, ik zeg,, hallo dokter..daar loop ik al zoveel weken.
En ik mocht ook voor een mri en rontgen.
Pffff eindelijk was het zover, maar moest er 3 weken op wachten, eer ik weer bij hem terecht kon.
Vakantietijd.
Ik op een dinsdag naar mijn eigen huisarts want ik wilde toch voor die morfine gaan, ze zegt: heeft de neuroloog dat gezegd? Ik zeg nee, U. nou ja zeg.
Hm ja uh, nou ik geef je er wel wat anders bij, want inmiddels waren er ook al tintelingen in mijn hele been tot in mijn voet.
O, zegt ze doodleuk, ik heb de foto binnen, ik zeg o? echt? en?
Ja er is iets te zien S1, maar daar gaat de neuroloog over.
Ze schreef mij Amitriptyline voor.
Ik lees de bijsluiter....huh voor depresies??? ik de apotheek gebeld, ik was laaiend, begreep er niks van, ja zegt ze dat kan, met uw andere medicijnen moet het ook pijn stillend en rustgevend werken.
Nou het zal wel, volgens mij had er een olifant van plat moeten gaan maar ik niet.
Ik heb toen het ziekenhuis gebeld en gevraagd of ik eerder aan de beurt kon komen als er evt, iemand uit valt. En wat een geluk...ik mocht een week eerder pfff
Ja ja, hier zit het, ik keek mee op de monitor, een S1/L5 bij het heiligbeen, een iets kleine vernauwing, en een wervel die wat naar voren kantelt.
Ik wil dit niet operen, omdat u dan in de toekomst erger af bent, de wervels gaan dan zakken en iets met littekenweefsel.
Ik zeg wat nu?
Ik werd doorgestuurd naar een neurochirurch, ook daar weer tenen, hakken, been omghoog, hamertje tik.
Dat hamertje tik was waarschijnlijk nu erger geworden als bij de neuroloog, hij had voor mij alleen een verwijzing naar een pijnpoli voor piijnbestreiding.
Ik ben als de dood voor operaties en prikken, al helemaal in de rug.
En omdat ik door allerlei liefbedoelde mensen om mij heen helemaal dol gemaakt werd en overspoeld met tips en folders wist ik het niet meer, dus noemde ik op, of het ook via manuletherapie kon.
Hij schreef voor mij die brief en ik moest maar kijken wat ik ermee ging doen, dus heb nog 2 behandelingen geprobeerd met manuele therapie, maar zij was zo eerlijk om te zeggen, dat dit niet te vergelijken is met een slijmbeursontseking (waarvan ik toen zo goed vanaf gekomen ben, door deze methode)
Ok, ik stopte ermee, want ik zou het misschien met een chiropractor kunnen, o nee zegt mijn huisarts doe dat nou niet.
Ik ben met pijn in mijn buik naar de pijnkliniek gegaan, tranen gehuild van de zenuwen.
En ben zo lief opgevangen, door de zusters.
Ik kreeg een infuus, daarin een zoutoplossing en toen een roes, ik heb niks maar dan ook niks gevoeld, we waren gewooon aan het praten en de arts deed bij mij een epidurale injectie.
En toen was ik klaar, mocht nog even een half uur op zaal en toen naar huis.
Wel moet ik deze medicijnen nog erbij blijven slikken.??? hierover wil ik eigenlijk even met de huisarts over praten of ik toch niet al iets kan afbouwen.
De brandende pijn is weg, ik kan weer goed opstaan, alleen de tintelingen zijn er nog en ik voel de blokkering duidelijk....dus doe ik een stapje terug, ik ga het niet overdrijven om meteen te hollen.
Ik kan mij weer beter aankleden.
Ik moet over 6 weken terug komen, geen idee wat er nog kan of gaat gebeuren.


Nogmaals sorrie voor mijn lange verhaal, als je er geen zin in hebt om het te lezen, prima, ik heb het in ieder geval ff van mij af kunnen schrijven, want ik ben zo blij dat ik weer op een stoel kan zitten voor de pc.
Eten aan tafel kan ik nu ook weer. Ik ben tot nu toe dus erg blij.

Mocht iemand dit herkennen, of ook zo een soort behandeling heeft gehad, zou ik heel graag willen weten hoe het is afgelopen, komen er meerder van dit soort injecties aan?
Want die beknelling zit er en die iets naar voren gekantelde wervel ook, heb nu alleen geen brandende pijn meer, maar wel lichtere tintelingen.
Dan hoor ik het graag,

Bedankt aan de moderators, dat ik mijn verhaal hier mocht neerzetten.

Ik ga naar bed, welterusten.
Gebruikersavatar
Desie
Administrator
Administrator
Berichten: 4303
Lid geworden op: 17 dec 2007, 19:26

22 aug 2012, 15:07

Hoi Doortje,

Tja heel herkenbaar hoor dit verhaal.
En dit zullen er meer zeggen.
Ik snap alleen niet waarom je huisrats idd niet iets voor je stoelgang er direct bij heeft gedaan.
Ook de late mri scan vind ik slordig dat dit zo lang heb moeten duren.

Wat betreft de pijnpoli je kan idd nog div epidurale injectie's verwachten.
Kijk als de pijn daarmee zakt...
Tevens kunnen ze nog blokkade's gaan geven.
Ikzelf loop ook met dit probleem alleen ben ik uitbehandeld in Nederland.
Ik ben naar Belgie gegaan en ik wordt 24 september geopereerd in het Uza.

Ik zou zeer zeker een second opinion gaan vragen als de pijn weer terug komt en ze er hier niets aan doen .

Ik wens je heel veel sterkte toe en ik hoop dat de injecties bij jou de pijn wat verichten.
Bij mij hebben ze niets gedaan vandaar.

En geen sorry he voor je lange verhaal :biggrin:
Succes en hou ons op de hoogte.

Desie beheer
Gebruikersavatar
NamasJay
Newbie
Newbie
Berichten: 10
Lid geworden op: 21 aug 2012, 15:58

22 aug 2012, 20:15

Hoi Doortje,

Wat vervelend voor je dat je dit allemaal moet doormaken. Ik heb ook een tijd medicijnen moeten slikken die invloed hadden op mijn stoelgang, dat is zeker geen pretje!
Ervaar je voldoende steun uit je relatie(s)? En heb je er wel eens over nagedacht om de negatieve energie die dit allemaal opwekt op een creatieve manier te uiten? Je bent al goed bezig met het lekker van je af te schrijven! Het werkt zeer verlossend en helend om creatief bezig te zijn. Dit kun je heel breed opnemen; misschien houd je wel van bloemschikken of breien (klinkt misschien saai maar is rustgevend en tegelijkertijd opwekkend omdat je iets creëert!)... Of puzzels oplossen, tekenen, schilderen, lekker koken of foto's bewerken op de computer. Denk eens over dingen die je zittend of liggend kunt doen, zodat je een lekker bezig bijtje blijft en op een positieve manier je dag invult!

NamasJay
Doortje1965
Jr. Member
Jr. Member
Berichten: 73
Lid geworden op: 21 aug 2012, 09:42

22 aug 2012, 23:02

Bedankt voor de snelle reacties.

Een second opinion wees mijn zorgverzekeraar af, nadat ze echt goed naar mijn verhaal had geluisterd.
Zij zei me, dat een pijnbestrijding betere resultaten gaf als een operatie.
Dus wel te verstaan voor S1/L5 heiligbeen. ( deze schijnen ze liever niet zo snel meer te willen opereren.)
De pijnbestrijding heeft mij gelukkig weer wat flexibeler gemaakt en ben er enorm blij mee, alleen hadden ze dit veel eerder moeten doen, want het is niet iets onbekends voor de geleerden artsen/chirurchen.
Hier was (en ben ik eigenlijk nog) zo boos over het van kastje naar de muur gestuurd worden, en 12 fysiotherapieen volgen die niks uithalen.
En dan al die medicijnen die ze maar voor blijven schrijven, alles langs elkaar heen werken, huisarts had totaal geen contact met de fysiotherapeut, zo ook andersom niet.
Ik heb zelf een kopie gegeven aan ze, van mijn bedrijfsarts, wat zei er al van vond in begin juni.
Ze namen het aan, maar waar ze het hebben gelaten?? in ieder geval geen communicatie met elkaar.
Gelukkig maak ik van alles kopieen, ik wil weten wat er in gezet wordt.

Namasjay> Ja gelukkig heb ik een fantastisch gezin, die heel veel voor mij gedaan hebben en nog doen.
Op het moment van die hevige brandende pijnen, had ik echt even niks om positief te zijn, ik wist geen houding meer te vinden hoe ik nou het beste kon zitten, liggen of staan.
Dus een boek lezen, ging niet, aan tafel eten ging moeizaam, dus had ook niet echt trek meer, als ik maar op die linkerzij bleef liggen, dan nog ff zoeken waar ik mijn rechterbeen zal laten en ja, zo ging het wel weer ff.
ZElf een heerlijke warme kersenpittenzak gekocht, om maar te hopen dat die spieren weer ff tot rust kwamen, ja echt waar, ik heb mijn spieren echt zien bewegen in mijn been, zo'n enorme krampen had ik.

Nu ik die prik heb gehad, ben ik al wat mobieler geworden, ik lees weer heerlijk in boeken, kan weer op een stoel zitten en loop nu ook beter de trap op en af.
Ik zit weer normaal op een toiletbril.
De tintelingen zijn er nog wel zo ook het trekken van de spieren in mijn achterbovenbeen en kuit.
Ja, ik kan nu pas zeggen dat ik tot rust kom en weer zin heb om wat te gaan doen, tot op zekere hoogte, zodra ik iets voel, neem ik even een stapje terug.

Leuk dat ik hier even mijn verhaal kan doen, en evt. ervaringen kan delen.
Ik las namelijk elders dat er een vrouw al 7 jaar aan het tobben is, dit is toch te gek voor woorden.
Over 2 weken ga ik proberen (op advies van de huisarts) om steeds met 1 pil te minderen, om en om.
Nou mij benieuwen.

Trusten voor straks....
Gert
Full Member
Full Member
Berichten: 227
Lid geworden op: 04 apr 2012, 20:08
Contacteer:

23 aug 2012, 09:28

Hoi Doortje,

Ik vraag me eigenlijk af hoe ze erbij komen dat een pijnbestrijding betere resultaten geeft dan een operatie. Voor mij zijn dat twee verschillende zaken. Zoals het woord zelf zegt gaat het ervoor zorgen dat je minder pijn hebt en dat is prima uiteraard, maar de aanleiding van de pijn wordt hier niet mee weggenomen. Getuige daarvan is dat je last blijft hebben van tintelingen en het trekken van de spieren in je kuit en achterbovenbeen.

Ik heb ook een tijd inspuitingen gehad in de nek en rug. Dat ging ervoor zorgen dat ik minder pijn had en zou het probleem genezen. Niets is minder waar in mijn geval. De problemen in de nek zijn er nog en de problemen in de rug werden er ook niet mee opgelost. Het gaf een tijdelijk effect ja maar daar bleef het uiteindelijk bij.

Ben toen ook voor een second opinion gegaan, zoals Desie hier ook al voorstelde voor jou, en resultaat was dat er een ver gevorderde sleet was op een tussenwervelschijf, met druk op een uittredende zenuw naar het been en overbelasting op de facetgewrichten. Enige goede oplossing in mijn geval bleek dus een operatie te zijn waarbij men de wervels L5-S1 hebben vastgezet.

Hoewel vele mensen me altijd maar probeerden af te raden om dergelijke operatie te doen heb ik er tot nu toe nog geen seconde spijt van gehad. Tja de mensen zijn nog altijd bang dat er iets mis zou gaan tijdens zo'n operatie en dat je niet meer zou kunnen lopen of zo, maar de operatietechnieken zijn tegenwoordig zo modern dat je daar niet bang voor hoeft te zijn en ze worden zoveel uitgevoerd dat het al routine operaties zijn geworden.

Ik zou je zeker, net zoals Desie, de raad willen geven om toch voor een second opinion te gaan. Een andere arts kan een volledig andere visie hebben en dingen zien die de andere misschien over het hoofd heeft gezien.

Groetjes,
Gert
Doortje1965
Jr. Member
Jr. Member
Berichten: 73
Lid geworden op: 21 aug 2012, 09:42

23 aug 2012, 10:04

Goedemorgen Gert,

Ja het is natuurlijk het overwegen waard, maar wil eerst even deze 7 weken afwachen.
En zal hem ook direct op de man afvragen, wat jij al zegt, de pijn is wel weg, maar het werkelijke probleem is er nog.
Ik neem aan, dat hij nog wel een scan zal uitvoeren.

Fijne dag.
Doortje1965
Jr. Member
Jr. Member
Berichten: 73
Lid geworden op: 21 aug 2012, 09:42

25 aug 2012, 20:07

Goedenavond,

Gisterenochtend kreeg ik een telefoontje van de assistente van de arts die mij behandeld heeft.
Ik stond echt perplex hiervan, dit had ik niet verwacht.
Zij vroeg mij of alles goed is met mij na maandag.
Ik vertelde dat ik dus heel erg blij was om van die brandende pijn en krampen af te zijn, dus ik was erg tevreden.
Wel dat ik soms nog spiertrekkingen voel achter in mijn bovenbeen (hamstring?) en iets in mijn rechterbil.
Nou ze zei me, blij te zijn om dit te horen en alles aan de arts moet zeggen als ik de volgende poli afspraak heb.
Ik schrijf dus ook alles elke dag even op hoe ik me voel en/of wat ik voel.
En vanmorgen stap ik uit bed, ga naar beneden, sta in de badcel, ben klaar en ga mijzelf aankleden.....en bij het aantrekken van mijn ondergoed, ging het een beetje fout.
Linker been erin niks aan de hand en toen moest mijn rechterbeen, dus tilde ik hem op, maar dacht er verder niet meer bij na.
Dit deed toch wel wat pijn, niet om uit te gillen, maar ik schrok hiervan.
De rest van de dag blijf ik het weer in mijn rechterbil voelen.
Ik heb ook nog een stukje buiten gelopen vandaag om de spieren toch in beweging te houden, dat ging wel naar mijn idee goed, maar toch zit het nog niet jofel daar.
Het is nog geen alarm om de poli te bellen om terug te komen, dit zou alleen kunnen bij extreem hevige onuithoudbare pijn.
Ik baal er wel een beetje van, komt dit nu echt door die ene foute beweging?

Verder zou ik willen weten, (zal ik anders ook op mijn vragen lijst moeten zetten) of ik mag Nordic Walken.

Dit weer even een update.
Gert
Full Member
Full Member
Berichten: 227
Lid geworden op: 04 apr 2012, 20:08
Contacteer:

25 aug 2012, 22:29

Hoi Doortje,

Ja daar sta ik ook van te kijken. Ik heb het in elk geval nog nooit meegemaakt dat ik een telefoontje kreeg om te informeren hoe het ging. Heel attent in elk geval.

Wel spijtig te horen dat het even verkeerd ging. Dit hoeft natuurlijk geen teken te zijn dat er plots iets veranderd is natuurlijk. Die zenuw is natuurlijk gekwetst en bij een bepaalde beweging kan die wat meer gestimuleerd worden waardoor je die pijn weer even voelt.

Zeker niet in paniek raken hoor, het kan best meevallen.

Wat je Nordic Walken betreft, dat zou ik niet kunnen zeggen. Ik heb het zelf nog nooit gedaan, maar ik weet wel dat het een stuk meer inspanning is dan gewoon even gaan wandelen dus zeker naar je lichaam luisteren dan.

Groetjes,
Gert
Doortje1965
Jr. Member
Jr. Member
Berichten: 73
Lid geworden op: 21 aug 2012, 09:42

29 aug 2012, 09:25

Goedemorgen,

3 dagen geleden had ik ff een lichte verkeerde beweging gemaakt, daarna heb ik het heel rustig aan gedaan en verdween het wel weer, gelukkig.
Nu vanmorgen sta ik licht voorover gebukt mijn haar te wassen en toen trok het heel erg in mijn achterbeen (boven)
De trap aflopen was ook duidelijk weer vervelend.
Het is nu iets pijnlijker als 3 dagen terug.
Ik moet dus echt proberen om er beter op te gaan letten, wat ik allemaal doe en hoe ik het doe.
Vanaf nu dus maar weer ff rustig aandoen, hoop niet dat dit betekend dat de epidurale injectie uit gaat werken.
Zodra het ondragelijk zou worden, mag ik direct de pijnpoli bellen, maar zover is het nu (nog) niet.
Ik maak me er wel een beetje druk over, van alles gaat er door mijn hoofd.
Ondanks dat ik probeer door afleiding, boeken lezen, even stukkie lopen,etc. blijft het toch in mijn hoofd malen.
Tuurlijk maak ik me druk om mijn werk, (inkomsten) want die kan ik op mijn buik schrijven. (jaarcontract loopt bijna af)
En ik weet ook wel, dat mijn gezondheid prioriteit nr. 1 is.
Ik zou volgende week gaan afbouwen met de pijnstillers, nu twijfel ik daar weer over.

Ik moest het ff kwijt.
De zon schijnt dus een wandeling zou misschien wel ff goed voor mij zijn.

Fijne dag,!
Gebruikersavatar
Romee64
Newbie
Newbie
Berichten: 12
Lid geworden op: 22 aug 2012, 16:41

29 aug 2012, 10:11

Hallo Doortje,
Wat vervelend dat je nu meer pijn hebt.
Zoals je zelf al zegt: goed opletten en wat rustiger aan doen!
Een stukje wandelen zal je vast goed doen. Nordic Walken zou ikzelf in jouw situatie niet doen. Gewoon wandelen is al belastend genoeg.
Luister goed naar je lichaam en neem voldoende rust!
Ik heb geen idee hoe lang die injecties kunnen werken?
Zelf heb ik 2 pijnblokkades gehad maar deze hebben niet geholpen helaas!
Een fijne dag en houdt de moed erin hoor!
Groetjes, Romee

PS:
Zelf ben ik te snel begonnen met het afbouwen van de pijnstillers.
Toen ik weer meer pijn kreeg ben ik de voorgeschreven hoeveelheid maar weer gaan slikken. Heb me voorgenomen dit voorlopig maar te blijven doen, zeker zolang ik nog pijn heb. Ik drink wel elke dag er een zakje bij:rolleyes:
Afschuwelijk wat jij hebt moeten meemaken.
Groetjes, Romee
Laatst gewijzigd door Romee64 op 29 aug 2012, 10:16, 1 keer totaal gewijzigd.
Doortje1965
Jr. Member
Jr. Member
Berichten: 73
Lid geworden op: 21 aug 2012, 09:42

30 aug 2012, 22:03

Goedenavond Romee, en alle andere medelotgenoten,

Ik heb het een beetje rustiger aan gedaan, maar blijf toch af en toe tintelingen voelen.
Vanmorgen nog bij het afwassen, ik wil niet dat ik helemaal niks meer doe in huis, dus probeer ik het toch, ze doen allemaal al zoveel voor mij.
Het afdrogen heb ik over gedragen, dit lukte echt niet meer.
Wel heb ik nog even een stukje gelopen, maar ik voel de pijn de kop weer opsteken.
Begint al in mijn bil, trekt het naar bovenachterbeen.
Heel jammer hoor, ik zou volgende week de medicijnen gaan minderen, maar ben bang dat ik daar nog vanaf moet zien.
Ik weet dat ik de pijnpolie altijd mag bellen, maar het is nu nog niet exreem, wel schrijf ik alles op.
Ik zou wel morgen even kunnen navragen of ik met deze (nog) lage pijn al terug moet/kan komen, ivm met vakantie van de arts zelf (als ie al niet weg is) of bomvol zit.
Want ik zou pas over nu 6 weken terug komen.
En als dit nu per week verslechterd.....pfffff moet er niet aan denken.
Ik kan gelukkig nog steeds goed op een stoel zitten, dus met eten aan tafel ben ik er nog gezellig bij.
Het is nu alleen bij lopen, dan voel ik het weer opkomen.
Wat is wijsheid? elke dag blijven zitten, boek lezen, ff op internet en een korte wandeling?
Of toch nog meer bewegen? (echte bedrust hebben ze al afgeraden, dat is iets van vroeger) zucht)))) IK ben nu ook met geen enkele therapie bezig.
Moet ik het nog rustiger doen Romee?

Goedemorgen,

Vannacht een beetje onrustige nacht gehad, daardoor tot mijn schrik na 9 uur eruit gegaan.
Ik ben altijd een vroegop mens, maar het lijkt wel of ik steeds langer blijf liggen 's morgens. En 's nacht langer wakker ben, door toch nog maar een boek te gaan lezen, om moe te worden.
Vanmorgen dus weer het ritueel, opstaan, medicijnen innemen, wassen, aankleden etc.
De uitstralingspijn naar mijn been is duidelijk aan het verergeren, helaas.
Ik heb daarom besloten om toch de pijnpoli te bellen het het hele verhaal verteld vanaf wanneer het begon.
Mijn pech is, dat het nu vakantie tijd is, de afspraken zitten bommetje vol.
Ik mag het volgende week donderdag ochtend nog eens proberen om te bellen, misschien dat ik er dan nog tussen gezet kan worden. (spreekuur) En anders paracetamol erbij, ik zei, mevr. ik heb al een hele lijst pillen.
Dan moet ik terug naar mijn huisarts, ja dan blijft er alleen nog morfine over.
Pfffff wat een gedoe.
Ik hoop dat deze pijn tijdelijk is en dat het echt niet erger wordt, ik probeer echt zo weinig mogelijk te belasten, maar kan het echt niet opbrengen om op me kont te blijven zitten, en mij op mijn wenken te leten bedienen.
Lopen doe ik met een rollator, een stukkie van misschien 15 minuten? heen en weer terug... nou volgens mij dus niks mis mee..
Ik probeer optimistisch te zijn, maar valt niet mee.

Fijne dag.
Laatst gewijzigd door Doortje1965 op 31 aug 2012, 12:14, 1 keer totaal gewijzigd.
Gebruikersavatar
Romee64
Newbie
Newbie
Berichten: 12
Lid geworden op: 22 aug 2012, 16:41

31 aug 2012, 20:28

Hallo Doortje,
Wat vervelend om te moeten lezen dat de klachten weer erger worden!
Zoals je ook al bij mij reageerde weet ik precies hoe je je voelt. Die onzekerheid over het nu wel of niet moeten bewegen en hoe het verloop zal zijn van de pijnklachten, vreselijk. Ik huil eigenlijk nooit maar heb de afgelopen week meer gehuild dan de afgelopen 20 jaar bij elkaar! Helaas wordt de uitstralingspijn bij mij ook steeds erger en wist ik niet meer of ik nu wel of niet moet bewegen. In overleg met de fysio ga ik elk half uur 5 min uit bed. Per uur dus 50 min op bed en 10 min uit bed. Ik loop dan een beetje rond en af en toe probeer ik te zitten. Ik voel hetzelfde bezwaar als jij dat mijn gezin alle huishoudelijke taken moeten doen; echter wil ik goed genezen en doe ik de eerste tijd niets in huis. Mijn tijd komt wel weer. Ik weet niet zo goed hoe ik je raad zou kunnen geven, kan alleen maar zeggen dat ik erg met je mee leef en meevoel.
Heel veel sterkte de komende tijd en ik ga hopen voor je dat de pijn niet erger wordt! Fijn weekend, groetjes Romee
Doortje1965
Jr. Member
Jr. Member
Berichten: 73
Lid geworden op: 21 aug 2012, 09:42

08 sep 2012, 09:59

Goedemorgen,

Mijn verhaal gaat verder in een ander topic, omdat ik volgende week een andere methode pijnbestrijding krijg. vkeek

Hier de link http://www.lotgenotenforum.nl/forum/sho ... hp?t=15286

Fijn weekend!
Doortje1965
Jr. Member
Jr. Member
Berichten: 73
Lid geworden op: 21 aug 2012, 09:42

17 apr 2013, 04:24

Goedemorgen allemaal die mij nog kennen.

Wat is er veel gebeurt met mij.
Ik stond (dacht ik) op een wachtlijst in een ziekenhuis. Het duurde en duurde, tot ik er maar weer achteraan ging bellen.
Het werd een second opinion in een ander ziekenhuis.
Mri scan is eindelijk vorige week gemaak en kreeg afgelopen maandag de uitslag.
Een reis gemaakt van ruim 1 uur om vervolgens nog geen 10 minuten binnen te zijn, om te horen, "er zit een hernia"...."we gaan dit bespreken wat we voor u kunnen doen".
Over 2 weken bel ik u hierover terug, dat scheelt u een reis".
Straks een dubbele afspraak met de huisarts, want ik zit er doorheen.
Depressie, zei de huisarts, vandaar mijn dubbele afspraak straks.
Samengevat hoe ik mij voel.....zeer verdrietig, teleurgesteld, heel veel pijn, ondanks de toch weer hogere dossering.

wordt vervolgd.....ik wil nog even proberen te slapen, het is 4.20 uur.
semmie
Jr. Member
Jr. Member
Berichten: 70
Lid geworden op: 10 jan 2013, 16:58

17 apr 2013, 10:16

Hoi Doortje,

Ik wordt zelf opnieuw geopereerd aan mijn hernia l5-SI, ik ben afgelopen november 2012 geopereerd . Nu sta ik voor de volgende operatie op deze zal plaatsvinden 25 mei ivm recidief hernia l5-SI. Mijn neurochirurg gaf me wel de optie om naar de pijnpoli te gaan maar zei ook erbij dat dit alleen maar uitstel is en het probleem niet wegneemt. Zo zie je maar wat er voor een verschil in neurochirurgen zit. Ik hoop dat het 25 mei allemaal goed komt . Na mijn eerste operatie heb ik de eerste 5 weken geen last gehad en kon de hele wereld aan. Van de een op andere dag kwam de pijn weer terug en bleek ik een recidief hernia te hebben dat is een hernia op dezelfde plek wat 5 % voorkomt.

Ik wens je heel veel beterschap.
Plaats reactie