Topper in memoriam

Relaties, seksualiteit, verlies, werk, sociaal etc
Gesloten
Dawn
Newbie
Newbie
Berichten: 9
Lid geworden op: 11 mei 2007, 12:51

03 jun 2007, 21:47

Op 20/6/2006 heb ik mijn hondje Topper verloren, het was voor mij een groot verlies want hij was mijn maatje.

Volgende tekst heb ik toen opgemaakt.

Lieve Topper,

ik was op zoek naar een maatje voor Toy, m'n eerste hondje. Op m'n zoektocht kwam ik jou tegen. Je was ??n jaar oud en vol levenslust. Een prachtige roodharige reu met een gouden glans over je lange haar. Ik nam je mee naar de stad samen met Toy. In het begin was dit een beetje wennen voor jou want je was al die drukte van een stad niet gewoon. Maar al snel werden wij de beste maatjes. Je ging overal mee naar toe, naar zee, we maakten uitstapjes en je ging mee op vakantie. Samen in de bergen bleek dat jij de grootste conditie had van ons allemaal. Een klein hondje met zo'n groot karakter en wilskracht. Ik nam je mee naar de hondenschool. En wat gaf je mij aandacht, want dan kreeg je als beloning lekkere koekjes en een knuffel. Je hield niet zo van andere honden, ook niet altijd van alle mensen maar voor mij ging je door een vuur. We hebben zo'n leuke momenten gehad. Je rende graag rond in de tuin. Maar toen begon je te veranderen, je zag niet goed meer. Je hoorde niet goed meer. De glans van je haar was weg. Je werd onzeker. Je vond het niet leuk meer om geborsteld te worden. Je had overal pijn. Vermoedelijk de nieren en je rug volgens de dierenarts. Ik was zo vertwijfeld. Je kon het me niet vertellen. Wou je zo verder of niet? Je was pas 7 jaar toen ik besloot om je te verlossen van de pijn. Je werd zachtjes ingeslapen. Mijn lieve Topper, ik kon je niet meer loslaten. Ik heb je nog geknuffeld ook al was je niet meer. Ik meende zelfs nog een zucht te horen. Oh, dit doet zo'n pijn want ik hield van jou. Nu kan je terug horen, terug zien en je hebt geen pijn meer. Alleen, ik zie jou niet meer, ik hoor jou niet meer....


Slaap zacht lieve Topper
Gebruikersavatar
Invisible
Hero Member
Hero Member
Berichten: 2646
Lid geworden op: 09 feb 2007, 16:28
Contacteer:

04 jun 2007, 14:31

hoi dawn

ook nu kan ik niet anders zeggen;wat een mooie tekst heb je weer geschreven...
je legt er echt je ziel en je gevoelens in....
zelf heb ik februari dit jaar mijn rode kater in moeten laten slapen totaal onverwachts...
heb er nog steeds ontzettend veel moeite mee..heb nooit gemerkt dat hij ziek was,terwijl hij toch al langere tijd ziek geweest moest zijn.....
zo kregen we te horen wat hij mankeerde en nog geen 2 weken later konden we hem in laten slapen....
voor hem was het het beste,maar het doet onzettend veel pijn....

ook voor jouw maatje wat het het beste,maar toch doet het pijn.....
de pijn zal slijten zeg ze...maar het gemis blijft....

cindy
Dawn
Newbie
Newbie
Berichten: 9
Lid geworden op: 11 mei 2007, 12:51

04 jun 2007, 18:00

Bedankt Cindy,

het is mijn manier van verwerken en ook een manier van afscheid nemen. Vooral dat laatste, of het nu een mens is of een dier. Elkeen wat je graag ziet, verlies je niet graag.

Groetjes,
Dawn
Gebruikersavatar
Invisible
Hero Member
Hero Member
Berichten: 2646
Lid geworden op: 09 feb 2007, 16:28
Contacteer:

04 jun 2007, 21:35

graag gedaan dawn...
ik vind dat je het op een hele mooie manier doet...
zo heeft ieder zijn eigen manier van afscheid nemen...
en nogmaals je doet het op een hele mooie manier

groetjes
cindy
Gesloten