mijn moeder

Relaties, seksualiteit, verlies, werk, sociaal etc
Gesloten
ijsco
Newbie
Newbie
Berichten: 4
Lid geworden op: 10 mei 2007, 15:37

10 mei 2007, 16:30

Ja, mijn moeder is nu ruim 8 jaar geleden overleden.
Het was nov. 1997 toen ze klachten kreeg, opboeren, misselijk. Huisarts dacht aan een maagzweer en ze kreeg medicijnen. Toen deze niet hielpen kreeg ze andere. Ondertussen was ze ook begonnen met braken, ze hield bijna niets meer binnen. Een vervangend huisarts heeft mijn moeder met spoed laten opnemen net na kerst. Begin jan. 1998 is ze geopereerd en bleek het een maagtumor te zijn, die erg agressief was.Een deel van haar maag werd verwijderd. Ze dachten alles te hebben. Mijn moeder knapte weet een beetje op.Kon weer kleine beetjes eten en sterkte weer wat aan. In juli begon het opboeren en misselijk zijn weer. Ok het braken. En in nov.1998 kregen we het definitieve bericht dat de tumor terug was en ze niets meer voor haar konden doen als aleen pijnbestrijding. Bij mijn ouders thuis is toen alle zorg in gang gezet om haar thuis te laten sterven. Oud en nieuw hebben we met zijn 6en "gevierd" (mijn ouders, broer+vriendin, mijn man en ik)MIjn moeder had al geregeld dat ze passive euthanasie zou laten doen als ze het niet meer trok.Op 4 jan. vroeg ze mij om advies, de natuur zijn gang laten gaan of het spuitje nu, want ze kon bijna niet meer, elke dag wel 20 keer braken. Heb gezegd dat tijd niet uitmaakt voor ons, pijn doet het toch, en ook over 1 maand of 2. Op 8jan. werden we bij haar geroepen rond 9.30. Het was tijd.Afscheid genomen, gezegd dat ik van haar hield, zij nog wat adviezen. De huisarts was er om 11.30 en gaf haar de injectie, haar laatse woorden waren; hoef ik dan niet meer te braken.Ze viel gelijk in een diepe slaap. Toch heeft het nog tot 20.30 uur geduurd eer ze stierf. We zaten allemaal bij haar aan het bed. De buurvrouw,die dag en nacht heeft klaar gestaan voor mijn ouders, kwam net voor ze ging binnen.Net of mijn moeder wilde zeggen zij moet er ook zijn. Mijn vader was kapot van verdriet en wilde ook niet meer verder maar had mijn moeder beloofd nog minstens 2 jaar vol te houden.Over de begrafenis heb ik een erg goed gevoel, alles klopte, de muziek,de teksten,kist,donatie kankerfonds enz. Zelf mijn tekst voorgelezen in de kerk,wat een sterk gevoel gaf. 1maand later kom ik er achter dat ik zwanger ben, en zit ik zelf kotsend boven de w.c. Wat een dubbel gevoel gaf dat.Dat was met heel de zwangerschap,had die natuurlijk graag gedeeld met mijn eigen moeder. In oktober beviel ik van een dochter, gelukkig in het ziekenhuis. Met haar ging alles goed, mar ik kreeg een bloeding die ze niet konden stoppen. Op verloskamer zijn ze er anderhalf uur mee bezig geweest en toen ben ik naar ok gegaan. Daar hebben ze uiteindelijk mijn baarmoeder moeten verwijderen. In totaal had ik 5 liter bloed bij gekregen. En heb ik echt kantje boord gelegen.Dan krijg je weer vele gevoelens door elkaar, ik miste enorm mijn moeder, was natuurlijk blij met mijn dochter, en verdrieteig omdat een 2e kindje niet meer zou kunnen op de naturrlijke manier.Ik heb toen besloten om zoveel mogelijk van mijn dochter te gaan genieten, dat doe ik nog steeds,en alle gevoelens van mijn moeder weg gestopt.Ja en die kwamen er natuurlijk na een paar jaar er toch wel uit. En nu ik dacht dit wel een plekje te hebben gegeven overlijd mijn vader en komt alles terug.
Gebruikersavatar
Invisible
Hero Member
Hero Member
Berichten: 2646
Lid geworden op: 09 feb 2007, 16:28
Contacteer:

10 mei 2007, 22:01

hoi yvonne

ten eerste wil ik je welkom heten hier op het forum...
ik vind het knap van je dat je hier je verhaal hebt neer gezet,en sluit me dan ook volledig aan bij sander.
vindt het trouwens ook een'"mooi" iets dat je moeder min of meer zelf heeft kunnen beslissen wanneer het genoeg was...
ik persoonlijk ben ook voor euthanasie.
ik weet uit ervaring ook hoe moeilijk het is om zelf moeder te worden als je eigen moeder niet meer leeft...
het schrijven helpt indd echt,en ik hoop dan ook dat je er ook iets aan hebt.
ik heb gezien dat je ook over je vader heb geschreven en daar zal ik zo ook op reageren.
blijf hier lekker van je afschrijven wanneer je dat nodig hebt,en zoals je zegt,de emoties komen dan vanzelf....

groetjes
cindy
Gesloten