ouders verloren

Relaties, seksualiteit, verlies, werk, sociaal etc
Gesloten
sweety
Newbie
Newbie
Berichten: 15
Lid geworden op: 30 jan 2007, 15:20

30 jan 2007, 15:51

Ik ben zowel mijn vader (31 jaar jong) mijn moeder (49 jaar jong) als ook een zus (10 jaar jong) verloren Mijn vader was zwaar hartpatient dus van hem was bekent dat hij vroeg zou komen te overlijden dat gebeurde dan ook in 1981.
Mijn zusje is overleden na een fatale val in een trappenhuis zij werd geduwd en viel zo naar beneden.1979
En mijn moeder overleed in haar slaap was niet ziek zover wij weten dus die was ineens er niet meer .
Dat is nu 7 jaar geleden.
En het blijft zo moeilijk, het ermee leren omgaan Tuurlijk ik ga wel door maar laat aan de mensen om mij heen niet zien wat ik werkelijk voel en of denk, zijn er meer mensen zoals ik die daar moeite mee hebben,ik hoor het graag:(
zie dankbaar terug en vertrouwend voorruit;)
Gebruikersavatar
Lenaaa
Newbie
Newbie
Berichten: 47
Lid geworden op: 18 jan 2007, 13:09
Contacteer:

30 jan 2007, 21:00

Wat vreselijk naar dat je al zoveel mensen hebt verloren. Dat lijkt me echt niet gemakkelijk.
Hoezo is je zusje geduwd? jeetje..
Mag ik vragen hoe oud je was toen ze overleden?

En waarom kan je, je ware gevoel, zo als jij het echt voelt, niet laten zien?
Het beste gewicht, is evenwicht.

Het werkwoord \'leven\' is het meervoud van \'lef\'
sweety
Newbie
Newbie
Berichten: 15
Lid geworden op: 30 jan 2007, 15:20

31 jan 2007, 10:54

hoi hoi
Ja doe ik ook wel hoor praten maar das niet altijd even makkelijk dan ben je inderdaad ineens weer die zeikert het is al 7 jaar geleden waar heb je het nog over terwijl het verdriet er nog steeds is tuurlijk het wordt minder maar weg gaat het gewoon nooit.
En dat hoeft ook niet maar men begrijpt het inderdaad niet alleen zei die ook een dierbare verloren hebben kunnen dit begrijpen en kennen het gevoel diep van binnen.

toen mijn zusje overleed was ik zelf pas 7 toen mijn vader overleed 9 en toen mijn moeder overleed 29.
Ik kan bijvoorbeeld nog steeds bepaalde muziekstukken niet horen of ik ga weer huilen zoals bright eyes van simon en garfunkel dat werd gedraait op de begrafenis van mijn zusje das toch alweer 28 jaar geleden.
En van mijn moeder nog geen van allen wat ik alleen heel vreemd vind is dat ik van mijn vader niks kan herrineren begrafenis muziek en dat soort dingen raar vind ik dat.

Op de sterfdag van mijn moeder vooral ben ik nog altijd heel erg teneergeslagen,dit jaar ging ik voor het eerst werken op haar sterfdag heeft mij heel wat moeite gekost om die stap te nemen maar ik dacht kom op je hpoeft maar een halve dag dat lukt je wel.
Ik had wel op mijn werk uitgelegd waarom ik stiller zou zijn als anders daar was dan ook alle begrip voor.
Ik ben cassiere in een supermarkt.
Wat gebeurt er nog geen 10 minuten na aanvang werktijd valt er gewoon een klant dood neer vlak bij mijn kassa nou je hoeft dus niet te vragen wat er toen allemaal door mij
heenging.
Gelukkig kwam de hoofdcassiere mij gelijk aflossen dat dat nou net op die dag moest gebeuren wat een dag zeg.:(
zie dankbaar terug en vertrouwend voorruit;)
speeltuinfrans1
Newbie
Newbie
Berichten: 15
Lid geworden op: 30 jan 2007, 14:50
Contacteer:

09 feb 2007, 17:40

Ik heb met het overlijden van mijn ouders nooit veel problemen gehad.
Mijn moeder stierf weliswaar nog redelijk jong, ze was pas 69 jaar oud.
Helaas was ze al een paar jaar bedlegerig ten gevolge van diabetes en verbleef ze gedurende deze periode vaak in het ziekenhuis om weer opgelapt te worden.
Uiteindelijk had ze er genoeg van en verkoos ze een passieve euthanasie.
Met behulp van morphine is ze toen in ons bijzijn rustig ingeslapen en dat was goed, hoe pijnlijk het afscheid ook moge zijn.
Mijn vader leefde verder alleen, maar ging vanaf het overlijden van zijn vrouw langzaam achteruit ten gevolge van Alzheimer. Jarenlang verbleef hij dan ook nog op een geriatrische afdeling van het bejaardenhuis. Hij stierf rustig en waarschijnlijk totaal onwetend op zijn 83ste. Ik had ook hier vrede mee.
Veel erger vond ik later het overlijden van een kennis, een vrouw van net 40 jaar met 2 kleine kinderen. Dat vond ik niet eerlijk.
Gebruikersavatar
Invisible
Hero Member
Hero Member
Berichten: 2646
Lid geworden op: 09 feb 2007, 16:28
Contacteer:

09 feb 2007, 20:42

hoi sweety

jeetje wat heb je al veel moeten verduren zeg....
helaas herken ik het maar al te goed wat je vertelt.
het gemis,het nog steeds moeilijk hebben met de sterfdag,huilen bij bepaalde muziek enz

mijn moeder is overleden op 27 jarige leeftijd,8 dagen voor haar verjaardag.
ik zelf was toen de tijd 10 jaar oud,nu ben ik 33 en ook ik heb het er nog steeds moeilijk mee.
in de loop de jaren ben ik nog meer dierbaren verloren,mijn tante(zus van mijn moeder)op 35 jarige leeftijd,een hele goede vriend net 40 viel van een trap met een lamp op hangen en brak zijn nek.

mijn moeder is overleden op 1-2 en ieder jaar heb ik het nog steeds moeilijk op die datum.
dit jaar heb ik helaas mijn kater (silvester) van bijna 9 jaar op dezelfde datum in moeten laten slapen.....dus de datum is dubbel op.

ik heb wel geleerd om als ik moeilijke momenten heb om er over te praten,moet ik huilen dan huil ik...en dat raadt ik jou ook zeker aan.
en tuurlijk je hebt mensen die zeggen ja hallo het is al zo lang geleden,maar probeer dat naast je neer te leggen...hoe moeilijk dat ook is.
ook tegen mij is dat wel is gezegd,pfff moet je er nu nog om huilen je moeder is al zolang dood......
voor mij is dat een teken dat ze absoluut niet weten hoe ze met zoiets om moeten gaan,omdat ze niet weten hoe het voelt en wat voor pijn het veroorzaakt.

praat hier lekker van je af en hier zul je mensen treffen die wel weten wat je bedoelt en voelt...

groetjes cindy
Gebruikersavatar
Invisible
Hero Member
Hero Member
Berichten: 2646
Lid geworden op: 09 feb 2007, 16:28
Contacteer:

12 feb 2007, 15:27

hoi sweety

ik vroeg me af hoe het op dit moment met je gaat...
het is niet makkelijk allemaal,ik weet het,
je weet je kan hier je verhaal kwijt,en we zullen naar je luisteren(lezen)

groetjes
cindy
sweety
Newbie
Newbie
Berichten: 15
Lid geworden op: 30 jan 2007, 15:20

13 feb 2007, 12:24

Ja ach wat zal ik erover zeggen sopms ga ik gewoon op de automatische piloot verder en op andere dagen gaat alles weer prima hoor.
Het blijft gewoon heel erg maar je kan er toch niks aan veranderen dus we blijven lachen ja toch
groetjes evelijen
zie dankbaar terug en vertrouwend voorruit;)
Gebruikersavatar
Invisible
Hero Member
Hero Member
Berichten: 2646
Lid geworden op: 09 feb 2007, 16:28
Contacteer:

13 feb 2007, 13:12

op de automatische piloot verder gaan herken ik wel
ik noem het altijd het maskertje op zetten......
en ja hoe erg het ook allemaal is we kunnen er indd niets aan veranderen
het feit dat ik weet dat het bij mijn moeder misschien wel anders kunnen lopen,maakt het soms wel moeilijk.
sommige zeggen dan klaag de artsen aan,maar ja ook daar krijg ik haar niet mee terug...
en zoals je zegt;we blijven lachen

groetjes
cindy
Moppie
Newbie
Newbie
Berichten: 16
Lid geworden op: 25 feb 2007, 14:37

26 feb 2007, 18:30

Sweety, ik las net je verhaal......................

Tjeetje, niet niks om op zo'n manier je ouders en zus te verliezen!:frown:

En net wat al die anderen voor mij ook zeggen: Huil wanneer je wilt huilen en heb schijt aan de rest!
Zij komen er nog wel achter als ze ook een dierbare verliezen.....................:mad:

Mijn vader is nu 14 1/2 jaar dood, maar ik heb heel lang en heel vaak om hem gehuild.
Nu praat ik alleen nog vaak met hem omdat ik weet dat al onze dierbaren om ons heen zijn, en van mijn vader speciaal, dat ie me helpt!!!!

Dikke knuffel van mij, en praat je ellende, zorgjes en andere dingen maar lekker van je af op het forum!!!!
Wij luisteren wel en (ver) oordelen niet!:rofl:
Pareltje
Jr. Member
Jr. Member
Berichten: 93
Lid geworden op: 13 feb 2007, 21:39

28 feb 2007, 13:09

Nou kom steeds meer topics tegen wara ik mezelf in herken. Ben zelf mijn vader verloren toen ik 13 was, hij heeft zelfmoord gepleegd. Ik heb het er erg vaak moeilijk mee ondanks dat ik een superlieve stiefvader heb al bijna 25 jaar
Liefs Pareltje
Pareltje
Jr. Member
Jr. Member
Berichten: 93
Lid geworden op: 13 feb 2007, 21:39

28 feb 2007, 13:10

sweety,

Je moet zeker je gevoel niet verdringen. Als jij wilt huilen moet je dat zeker doen. Hoop ook dat het je helpt hier van je af te praten. Niemand kan voelen wat jij voelt meid!
Liefs Pareltje
Gebruikersavatar
Invisible
Hero Member
Hero Member
Berichten: 2646
Lid geworden op: 09 feb 2007, 16:28
Contacteer:

28 feb 2007, 15:42

hoi pareltje

hopelijk helpt het je wel dat je steeds meer topics tegen komt waarin je jezelf herkent,het zijn dan toch allemaal lotgenoten,en maakt het misschien makkelijker voor je om ergens over te praten..

dat jij het nog steeds moeilijk heb met je vader,is niet toch niet gek.
hij heeft zelfmoord gepleegt,en ik neem aan dat je dus ook geen afscheid hebt kunnen nemen,
en dat maakt het vaak moeilijk om het overlijden van iemand een plekje te kunnen geven.
in ieder geval als je je verhaal kwijt wilt,of je wilt gewoon eens van gedachten wisselen met andere lotgenoten,je kunt hier altijd terecht......we zijn hier voor elkaar en met elkaar

groetjes
cindy
Pareltje
Jr. Member
Jr. Member
Berichten: 93
Lid geworden op: 13 feb 2007, 21:39

01 mar 2007, 07:33

Lieve Cindy,

Dank je wel voor je lieve berichtje, ben er nog niet aan toe mijn verhaal hier neer te zetten het is en blijft pijnlijk en een lang verhaal ook. Maar lees zeker mee en ben erg blij met dit forum!
Liefs Pareltje
Gebruikersavatar
Invisible
Hero Member
Hero Member
Berichten: 2646
Lid geworden op: 09 feb 2007, 16:28
Contacteer:

01 mar 2007, 09:39

hoi pareltje

zolang je er niet aan toe bent,om je verhaal neer te zetten moet je dat ook zeker niet doen.
het is niet de bedoeling dat iemand iets tegen zijn/haar zin in doet...
wanneer de tijd daar is,is het vroeg genoeg...

groetjes
cindy
Gesloten