Getrouwd met een narcist

Relaties, seksualiteit, verlies, werk, sociaal etc
Gesloten
Gitte
Newbie
Newbie
Berichten: 2
Lid geworden op: 20 feb 2014, 12:53

20 feb 2014, 14:20

Hoi.
Ik ben nieuw hier. Ik heb na 12 jaar huwelijk heel sterk de behoefte om te ventileren, omdat ik zo alleen sta met mijn situatie.
Ik heb een narcistische vader en heb het niet makkelijk gehad in mijn jeugd.
Na een mislukt huwelijk van 10 jaar, kwam ik x tegen. Ik kon mijn geluk niet op!
Omdat ik op leeftijd was en we graag kinderen wilden, stapten we binnen 1 1/2 jaar in het huwelijksbootje. Aangezien hij een goed betaalde baan heeft zijn we getrouwd, op voorwaarde dat ik NIETS mee krijg na de scheiding. Toen nog onwetend, maar nu is het mij allemaal helder waarom....
Zodra ik met hem getrouwd was, sloeg hij als een blad aan een boom om. Ik moest mij gedragen volgens zijn ideale beeld, mij netjes kleden, mijn haar mocht niet geverfd worden enz.
Als we ergens naar toe gingen werd mij duidelijk gemaakt wat ik wel en wat ik niet mocht zeggen tegen mensen. Zo werd ik helemaal gekneed naar zijn zin. Ik kreeg veel miskramen te verwerken, waaronder 1 met 16 weken. Ik heb nog geen 1 keer steun gehad, alles moest ik alleen verwerken...Financieel ben ik afhankelijk van hem. Ik moet alles verantwoorden waar ik mijn geld aan uit geef....Dagelijks word ik uitgescholden en dat ik een dom varken ben e.d. Complimenten krijg ik nauwelijks. Het is altijd negatief. Ik doe alles fout. Hij ziet nooit de positieve dingen die ik wel goed doe. Ik ben altijd diegene die ruzie zoekt, hij niet, want hij is geweldig! Zelfs mijn kinderen zeggen dat hij niet normaal doet tegen mij...! Hij vindt het heerlijk om mij voor gek te zetten waar anderen bij zijn.Dat mijn houdbaarheidsdatum overschreden is...( terwijl ik door de buitenwereld juist comlpimentjes krijg dat ik er nog zo jong uitzie..! Ik moest in het verleden altijd dingen op commando uitvoeren.Als we 's avonds in bed lagen dan moest ik bijv. zijn mobieltje beneden pakken.Zo niet, dan werd letterlijk het kussen onder mijn hoofd weggetrokken en het bed uit getrapt! Ook heeft hij vaak aangegeven dat hij mij van kant zou maken en mij onder de groene zoden zou leggen, niemand die mij zou vinden! Vaak zette hij een denkbeeldig pistool op zijn hoofd en maakte er een geluid bij dat het afging, maar voor mij bedoeld dus! Ga zo maar door. Dit is nog maar het topje van de ijsberg! Die fysieke mishandelingen heb ik aardig de kop in weten te drukken, maar die geestelijke mishandelingen helaas niet.Dat gaat ook niet gebeuren.Als ik hem zijn zin niet geef, dan deug ik van geen kanten en er blijft niets van mij over! Ik merk dat ik van een spontane lieve ( wat mensen over mij zeggen dan) zorgzame vrouw weinig meer over is. Ik merk dat ik weinig meer onderneem. Ben het liefste thuis. Ik durf sinds ik hem ken van de ene op de andere dag geen auto meer te rijden. alleen kleine stukjes in de omgeving. Hij vindt het heerlijk om mensen te kwetsen waar ik om geef. Ik merk dat ik geestelijk afvlak. Ik ben compleet uitgeput. Ik vergeet van alles. Ik ben volgens hem diegene die narcistisch en dement is..(Net als die demente kraai als mijn moeder..) en niet spoort. de rollen worden steeds omgedraaid. Op het laatst weet je ook niet meer hoe ik moet voelen en denken. Ik ben al eens uit huis gegaan, maar hij heeft gesmeekt om terug te komen. Wat moest hij zonder mij enz...Het heeft mij niets opgeleverd! Als ik bij hem wegga heeft hij ook gezegd dat hij er voor zal zorgen dat hij de kinderen krijgt toegewezen, omdat ik ontoerekeningsvatbaar ben! Ik heb hem duidelijk gemaakt dat hij maar een ander slachtoffertje moet gaan zoeken, maar dat hij nooit hoeft te denken dat ik mijn kinderen zal verlaten! Het is en blijft een lastige situatie! Voor de buitenwereld is hij de lieve en charmante man..Maar achter de schermen..Ik weet nooit hoe zijn bui is als hij van zijn werk thuis komt! Hij kan zo van het ene moment op het andere een woede uitbarsting hebben..Vriendinnen zie ik weinig, omdat hij liever niet wil dat ik met ze afspreek.Alles is dwangmatig bij hem. Hij kent geen empathie.Dit is globaal mijn leven met een narcist...Ik ben erg verdrietig, maar laat het nooit merken, want dat vindt hij alleen maar fijn.Ondanks alles (en de nare ervaringen uit mijn jeugd), heb ik geen negatief zelfbeeld gelukkig en leef van complimentjes van lieve mensen om mij heen! Hopelijk kan iemand mij raad geven. Bedankt alvast. Groetjes van mij
Gebruikersavatar
markv70
Full Member
Full Member
Berichten: 222
Lid geworden op: 19 nov 2012, 14:55

24 feb 2014, 00:48

Poeh wat een verhaal zeg.
Allereerst complimenten dat je de stap hebt gezet om dit kenbaar te maken. Denk dat veel mensen het niet durven dus daarom knap van je.
Alle bedreigingen lijken mij loze woorden, hij kleineert je om macht te hebben. Vaak zijn mensen van buiten mooi maar draken van binnen.
Je verhaal lezende zou ik je adviseren weg te gaan en ergens bij een vriendin of blijf van mijn huis in te trekken. Ik weet niet hoe oud je kinderen zijn? Maar kans dat ze alleen aan hem worden toegewezen kan hij naar fluiten. Je hoeft niet onzeker te zijn ondanks al die woorden. Ik snap dat je je daardoor zwak en negatief voelt maar blijf bij jezelf jij bent een uniek persoon en jij doet iemand pijn hij wel. Hij is de zwakste anders zou hij je wel anders behandelen en macht is het hem om te doen.
Zet de stap heel snel hem verlaten en neem je kinderen mee. Uiteindelijk moet je met een advocaat ea regelen die worden betaald door het rijk en jij kan je eigen leven weer oppakken. Ben niet bang want zo doorleven schiet jij en je kinderen niks mee op.
Doe je verhaal aan een psycholoog en doe aangifte bij de politie van mishandeling. Hij is fout niet jij!!
Mocht je meer willen weten kan je me altijd een privemail sturen of via deze weg.

Succes en vooral sterkte kom voor jezelf op dan ga je van jezelf houden en dan heb jij macht, iets wat hij niet zou verwachten

Gr Mark
Gitte
Newbie
Newbie
Berichten: 2
Lid geworden op: 20 feb 2014, 12:53

25 feb 2014, 12:05

[QUOTE=markv70;131640]Poeh wat een verhaal zeg.
Allereerst complimenten dat je de stap hebt gezet om dit kenbaar te maken. Denk dat veel mensen het niet durven dus daarom knap van je.
Alle bedreigingen lijken mij loze woorden, hij kleineert je om macht te hebben. Vaak zijn mensen van buiten mooi maar draken van binnen.
Je verhaal lezende zou ik je adviseren weg te gaan en ergens bij een vriendin of blijf van mijn huis in te trekken. Ik weet niet hoe oud je kinderen zijn? Maar kans dat ze alleen aan hem worden toegewezen kan hij naar fluiten. Je hoeft niet onzeker te zijn ondanks al die woorden. Ik snap dat je je daardoor zwak en negatief voelt maar blijf bij jezelf jij bent een uniek persoon en jij doet iemand pijn hij wel. Hij is de zwakste anders zou hij je wel anders behandelen en macht is het hem om te doen.
Zet de stap heel snel hem verlaten en neem je kinderen mee. Uiteindelijk moet je met een advocaat ea regelen die worden betaald door het rijk en jij kan je eigen leven weer oppakken. Ben niet bang want zo doorleven schiet jij en je kinderen niks mee op.
Doe je verhaal aan een psycholoog en doe aangifte bij de politie van mishandeling. Hij is fout niet jij!!
Mocht je meer willen weten kan je me altijd een privemail sturen of via deze weg.

Succes en vooral sterkte kom voor jezelf op dan ga je van jezelf houden en dan heb jij macht, iets wat hij niet zou verwachten

Gr Mark[/QUOTE]

Bedankt voor je reactie Mark. Gelukkig ben ik nooit bij de pakken neer gaan zitten en houd ik van mijzelf! Heb lieve mensen om mij heen. Het lijkt wel dat ondanks alles, ik van een zwak persoon naar een heel sterk persoon ben gegroeid! iets wat hij niet kan verkroppen!
Fijn dat ik je een privémail mag sturen...Wie weet....Nogmaals bedankt dat doet mij goed!

Groet, Gitte
Gesloten