We zijn onze hersenen

Zaken die niet onder de andere forums passen, lees en plaats je hier
Klaver
Newbie
Newbie
Berichten: 18
Lid geworden op: 10 jul 2019, 11:18

17 mei 2021, 14:10

Ooit zei een psychiater tegen mij dat ik "een gevoeligheid voor prikkels had". Gevoeligheid is psychisch. Prikkels zijn fysiek. Volgens mij klopt zo'n opmerking dan ook niet: die prikkels zijn je gevoeligheid. Psyche en hersenen zijn eén. Door het bovengenoemde verband te leggen bouw je een schakel in die er niet is. Zo'n psychiater combineert het psychische en het fysieke op een verkeerde manier.
Aan zo'n opmerking van die psychiater heb je niets. Je kan er niets mee. Zo'n psychiater kan beter zeggen dat een patiënt gevoelig is. Daar kan een patiënt wel wat mee. Door zich stoicijns op te stellen. Of door zaken te relativeren. Of stress te doseren. Door niet teveel hooi op de vork te nemen, op een dag.
Ook psychiater Floortje Scheepers gaat, in haar boek ("Mensen zijn ingewikkeld") de fout in. Ze spreekt over gevoeligheid (psychisch) van de hersenen (fysiek) voor de omgeving. Maar die hersenen zijn niet gevoelig, nee ze zijn je gevoel. Psyche en hersenen zijn eén. Ze kan beter zeggen dat een persoon gevoelig is voor omgevingsfactoren. Daar heeft de lezer of patiënt meer aan. Die kan gaan werken aan het verminderen van die gevoeligheid.
"Mentale ontregeling"is ook zo'n voorbeeld. Mentaal is psychisch, ontregelen (als een machine) is fysiek. Het is verschrikkelijk zoiets tegen een patiënt te zeggen en het klopt niet: je behandelt een mens niet als een machine. Met "mentale ontregeling" kan een mens niets en staat volledig machteloos. Ook sluit het niet aan bij de psyche.
Het is dan ook geen wonder dat een kwart van de Nederlandse bevolking in de psychiatrie belandt. Wat behandelaars tegen hun patiënten zeggen is erg belangrijk. Het moet allemaal veel zorgvuldiger...
Plaats reactie