Ex van een narcist?

Zaken die niet onder de andere forums passen, lees en plaats je hier
Plaats reactie
Lisboa.
Newbie
Newbie
Berichten: 1
Lid geworden op: 01 mei 2017, 14:14

01 mei 2017, 14:46

Hoi allemaal,

Na veel research ben ik hier terecht gekomen. Ik hoop dat ik wat meer inzicht kan verkrijgen in mijn situatie. Zeven jaar geleden leerde ik mijn ex-vriend kennen, waarmee ik tot een maand geleden in een heftige relatie zat. Ik ben nog steeds aan het bijkomen van alles wat er is gebeurd en ik zat met zoveel vragen, dat ik me ben gaan inlezen. Ik stuitte een week geleden op de term ‘narcisme’, wat echt pijnlijk herkenbaar was en heel veel puzzelstukjes vallen steeds meer op hun plek. Ik vraag me echter af of dit echt zo is of dat ik me dit inbeeld, juist omdat ik zo krampachtig op zoek ben naar antwoorden. Daarom een greep uit onze relatie:

- Als we ruzie hadden was ik altijd gek, gestoord en hij kon zich totaal niet in mijn situatie inleven, waardoor ik constant aan mezelf twijfelde en het gevoel kreeg dat ik gek aan het worden was;
- Hij heeft weleens gezegd dat hij oprecht vindt dat hij altijd gelijk heeft en dat hij niet snapt dat anderen niet denken zoals hij denkt;
- Hij liep altijd weg als hij boos was en negeerde me dan urenlang;
- Ik liep constant op m’n tenen omdat hij alles wat ik zei als een aanval zag (hij beschuldigde mij daar echter ook altijd van);
- Hij kon niet op een normale manier met me communiceren en bood nooit uit zichzelf z’n excuses aan;
- Hij vindt zichzelf fantastisch en weet het altijd beter;
- Hij heeft torenhoge schulden, drugsverslavingen en maakt echt een puinhoop van z’n leven;
- Hij kleineerde vrienden regelmatig, ook mijn vrienden. Anderen heeft hij weer op een voetstuk staan. Dit zijn echter vooral mensen die (naar mijn mening, met de kennis die ik nu heb) ook narcistische of psychopathische trekjes hebben en ook een puinhoop van hun leven maken;
- Oftewel hij lijkt totaal geen verantwoordelijkheidsgevoel te hebben;
- Hij liet me regelmatig zitten. Zo heeft hij me een keer middenin de nacht in de stromende regen bij m’n werk laten staan, omdat hij in slaap was gevallen maar me eigenlijk op zou halen. Hij werd toen nog boos op mij ook, want hij deed het tenslotte niet expres;
- Hij was veel met andere vrouwen bezig (achter m’n rug om, kwam ik later achter) en is vreemdgegaan;
- Hij heeft daar nooit z’n excuses voor aangeboden of ook maar een beetje spijt laten zien, sterker nog: hij werd boos op mij want ik had niet het recht om in zijn telefoon te kijken (zo ben ik erachter gekomen);
- Ik zorgde voor hem en voelde me echt als een moeder die hij nog nooit heeft gehad, terwijl ik er vrij weinig voor terug kreeg. Ik kocht z'n kleding, solliciteerde voor hem, regelde zijn zaakjes, deed heel het huishouden alleen. Sinds hij weg is, is er eigenlijk niet veel verandert want ik deed toch al alles alleen.
- Hij vroeg me vaak om hulp bij bijvoorbeeld zijn schulden, maar als ik hem vervolgens die hulp wilde bieden, dan was ik weer een zeikerd en snapte ik volgens hem niet waar hij doorheen ging. Het kwam er dan ook bijna nooit van dat we daar echt mee aan de slag gingen want dat vond hij allemaal te moeilijk.

Enzovoort, enzovoort, enzovoort. Ik zou werkelijk waar een boek kunnen schrijven over de dingen die hij allemaal heeft gedaan :( Wat denken jullie als jullie dit lezen? Zou het zo kunnen zijn dat het echt niet aan mij ligt? Ik ben zo op zoek naar antwoorden, omdat hij er van de ene op de andere dag een punt achter heeft gezet zonder enige uitleg. Het enige wat hij zei was “ik hou niet meer van je, het gaat niet meer werken”. Hij heeft me achtergelaten alsof ik nooit heb bestaan en nooit heeft gewaardeerd wat ik allemaal voor hem heb gedaan en dat doet heel veel pijn. Inmiddels heeft hij echter alweer een nieuwe vriendin, met 2 kindjes notabene, waar ik eigenlijk gewoon heel veel medelijden mee heb. Ik ben ontzettend blij dat hij weg is, maar het voelt wel alsof ik met een trauma ben achtergelaten die ik nu aan het verwerken ben. Ik denk zelf dat hij weg is gegaan omdat het allemaal te confronterend werd en hij zich betrapt voelde, als een kat in het nauw. Ik was het na 6 jaar zo ongelooflijk zat en ging steeds meer tegen hem in, waar hij het uiteraard niet mee eens was.

Ik ben heel benieuwd naar jullie reacties en alvast heel erg bedankt!
Laatst gewijzigd door Lisboa. op 01 mei 2017, 15:14, 1 keer totaal gewijzigd.
Bloempje1234567
Newbie
Newbie
Berichten: 2
Lid geworden op: 04 jul 2019, 17:22

04 jul 2019, 17:59

ja , dit is zeker een narcist , ik herken dit namelijk
Plaats reactie