Ik wil niet meer...

Zaken die niet onder de andere forums passen, lees en plaats je hier
Plaats reactie
Robbb64
Newbie
Newbie
Berichten: 5
Lid geworden op: 10 feb 2016, 12:29

10 feb 2016, 22:28

Hallo iedereen,
ik ben nieuw hier en wil aan jullie kwijt dat het echt niet meer gaat...
Ik ben 51 jaar, heb 4 bij hun moeder wonende kinderen. Ik woon alleen met mijn 2 honden.
Al jaren (25 jaar) kamp ik met depressie en angststoornis. Soms gaat t een periode wat beter, maar geluk en ontspanning heb ik nooit meer kunnen voelen. Verschillende therapieën em medicijnen gehad, maar niets hielp me echt. Kan geen positieve dingen zien, zie altijd alleen maar het negatieve en trek me in mezelf terug.
Ik blijf maar angstig en in depressie hangen. Zowat alles trickert mijn angst, smorgens is het een hel, weer een dag met die verschrikkelijke angst. Het enige wat me nog op de been houdt zijn mijn dochters, ik kan ze niet aandoen dat ik er niet meer ben, wil ze geen trauma bezorgen. Maar het liefst zou ik zo graag rust willen, alle problemen en negatieve gedachten weghalen. Weet het niet meer, ik verpest ook alles in mn leven. Hoopte nog dat t wat zou worden en iets weer kon gaan groeien met mijn ex, maar heb haar hierdoor teveel op de huid gezeten en daar heeft ze last van en wil dat niet meer. Maandag maar weer naar mijn psychiater, maar heb daar ook geen hoop of vertrouwen in. Merk van de huidige medicijnen (citolapram 40mg en Xanax) ook weinig. Heb al gezocht naar manieren om met t leven te stoppen. Ben iedereen tot last, heel mijn leven maak ik iedereen ongelukkig inclusief mezelf....weet t niet meer
Rob
Gebruikersavatar
Mike
Administrator
Administrator
Berichten: 446
Lid geworden op: 04 jan 2007, 19:33

11 feb 2016, 21:57

Ik herken dit, het is de donkerste periode in een depressie.
Blijf dat in je achterhoofd houden dat je niets doet wat je je dochters niet na wil laten.

Een goede psych is enorm belangrijk. Als jij het gevoel hebt dat je bij je huidige psych niet verder komt, vertel hem dit en als jullie daar niet uitkomen, vraag een andere psych.
En medicatie, tja. Das een lastig iets. Je moet vaak lang een medicijn slikken om te zien of iets werkt of niet. Heb je ook medicatie gehad icm Lithium? En ect?
Welkom op het Lotgenotenforum! Aangezien wij geheel vernieuwd zijn, kan het soms gebeuren dat er onderwerpen nog niet op de juiste plaats staan.

De huisregel, informatie voor oproepjes etc kun je HIER vinden.
Wendy*
Newbie
Newbie
Berichten: 32
Lid geworden op: 28 feb 2015, 00:17

11 feb 2016, 23:52

Beste Rob,

Welkom op het forum! Goed dat je je hebt aangemeld.

Wat ik mij afvraag, wil jij alleen je verhaal kwijt of wil je ook geholpen worden? Wat denk jij nodig te hebben wat jou kan helpen? Wellicht een lotgenoot?

Je geeft aan verschillende therapieën te hebben gehad en verschillende medicijnen. Welke therapieën heb je gehad en welke medicijnen? Er zijn tal van therapieën en medicijnen die wel kunnen werken, ook bij jou. Ik begrijp dat wanneer je depressief bent, je niet openstaat voor therapie, wat de therapie belemmert en het jou dus niet helpt.

Wat Mike al aangaf, is het heel belangrijk om een goede psycholoog en psychiater te hebben. Heb je ooit een goede psycholoog gehad die naar je luisterde en waar je iets aan had? Zo niet, waarom werkte dat toen niet dan? Ga alsjeblieft opzoek naar een goede psycholoog.

Therapie is noodzakelijk wat betreft de situatie die jij beschrijft.
Medicijnen hoeven niet noodzakelijk te zijn maar ze kunnen je leven wel draaglijker te maken en zodra je leven dat is, kun je proberen jezelf zonder medicijnen te redden.

Mijn advies aan jou is om wat positiever tegenover het gesprek van maandag met de psychiater te staan.
Graag hoor ik van je hoe het gesprek ging.

Ik wens je veel steun en moed om het leven wat zonniger in te zien. En doe alsjeblieft je dochters niet zo iets verschrikkelijks aan.

Groetjes Wendy
Robbb64
Newbie
Newbie
Berichten: 5
Lid geworden op: 10 feb 2016, 12:29

13 feb 2016, 09:06

Bedankt voor jullie reacties. Eigenlijk heb ik nooit een goede psychiater gehad. Het bleef altijd zo oppervlakkig en gericht op medicatie. Heb ook een psycholoog gehad, maar die kwam alleen maar met boeken aan, terwijl ik aangaf geen lezer te zijn en dat mij niet helpt. Heb gisteren mijn psychiater gebeld en die zei dat de opbouw van de citolapram icm met xanax nu toch wel merkbaar zou moeten zijn en we gaan maandag bespreken of we kunnen switchen. Maar zie erg tegenop om te gaan afbouwen en weer opbouwen met andere medicatie. Wat gaat dat met me doen...???
Heb ook al gedacht aan opname, ik kan t niet alleen...
Ik laat weten hoe t maandag is geweest
Bedankt, lieve groet, Rob
Robbb64
Newbie
Newbie
Berichten: 5
Lid geworden op: 10 feb 2016, 12:29

15 feb 2016, 19:58

Hallo,
Ben vandaag naar mijn psychiater geweest. Alle spanning en angst ligt vooral aan mijn obsessie naar mijn ex. Ik kon en kan haar maar niet loslaten. Medicijnen toch afbouwen en volgende week bespreken we of we gaan kijken naar andere medicijnen. Verder ga ik nu dus ook in gesprek met een psycholoog om mijn obsessie voor mijn ex los te kunnen laten en hoe hier mee om te gaan. Ik wilde dit ook Jolanda, mijn ex, vertellen hoe het was en dat ik minder lastig wilde zijn naar haar. Door mijn spanning wilde ik teveel van haar de afgelopen maanden. Ik heb teveel geappt en gebeld en ze had al eerder aangegeven dit niet te willen. Ik moest mijn spanning kwijt en legde dat teveel bij haar. Ze heeft er nu genoeg van en net aan de telefoon heeft ze laten weten dat ze geen contact meer wil, ze was boos, heb haar teveel op de huid gezeten door mijn spanning, ik bleef maar lastige vragen stellen om te weten te komen of ze nog wat met me wilde. Doet erg pijn dat t zo moet gaan, vooral haar boosheid. Ik zal haar nu echt moeten loslaten. Misschien ergens beter en kan mijn spanning om haar ook minder worden. Ik hoop het...
Gebruikersavatar
Mike
Administrator
Administrator
Berichten: 446
Lid geworden op: 04 jan 2007, 19:33

16 feb 2016, 11:34

Erkenning wat er mis gaat is alweer een stap in de goede richting. Je bent niet zomaar je problemen kwijt, maar goed om te lezen dat je deze goede richting op gaat!
Welkom op het Lotgenotenforum! Aangezien wij geheel vernieuwd zijn, kan het soms gebeuren dat er onderwerpen nog niet op de juiste plaats staan.

De huisregel, informatie voor oproepjes etc kun je HIER vinden.
Wendy*
Newbie
Newbie
Berichten: 32
Lid geworden op: 28 feb 2015, 00:17

17 feb 2016, 00:06

Hoi,

Ik kan mij voorstellen dat het eng is om af te bouwen, je weet nu niet hoe je je gaat voelen. Dat is even afwachten en eng, maar dat gaat weer over. Je hebt nu met de medicatie een spiegel opgebouwd; zodra de spiegel laag genoeg is, kun je kijken of het nodig is om met andere medicatie te starten. Zie het als een zoektocht, de zoektocht naar medicatie die jouw leven in deze fase een zetje in de rug kan geven.

Over je ex, ik begrijp dat wat onlangs gebeurd is, erg vers en daarom extra pijnlijk is. Maar, ook dat gaat weer over. Heel makkelijk gezegd maar het is echt zo, het gaat weer over, hoe naar zoiets ook is. Afstand lijkt mij inderdaad nu ook het beste, voor jou en haar.

Ken je de Bach Bloesem remedies? Dat zijn druppeltjes, een olie, die je onder je tong druppelt en waar je rustig van wordt. Voor meer uitleg over Bach Bloesem; raadpleeg google even.

Ik heb ook een fase in mijn leven gehad waarin ik het heel duister inzag. De druppels hebben mij een zetje in de rug gegeven, ik voelde mij rustiger en minder angstig. Eventeel zou het als een placebo-effect kunnen werken maar dat maakt mij helemaal niet uit. Ik durfde weer te dingen te ondernemen waardoor meerdere dingen goed gingen en ik meer motivatie kreeg. Placebo-effect of niet; mij heeft het geholpen.
Robbb64
Newbie
Newbie
Berichten: 5
Lid geworden op: 10 feb 2016, 12:29

17 feb 2016, 19:23

Bedankt Mike, ik kan gelukkig goed zien waar het probleem zit en waar de angst en spanning vandaan komt, dat is weleens anders geweest.
Ook jij bedankt Wendy. Ik ken de Bach bloesem , heb t nooit geprobeerd, maar ik ga t zeker eens proberen.
Wat nu veel angst en spanning triggert is dat ik niks meer van haar hoor. Ze leest mijn apps en berichten niet meer. Heb wel besloten geen contact meer te zoeken en te vragen, maar de onzekerheid over wat ze denkt en waarom ze me nu negeert maakt me heel angstig. De jarenlange angststoornis en mijn overgevoeligheid nekken me hiermee
Ik hoop dat de afbouw van medicatie goed gaat verlopen en dat ik betere vind die wel goed aanslaan. Ik moet geduld hebben met alles en de hoop dat alles gaat slijten....
Lieve groet
Wendy*
Newbie
Newbie
Berichten: 32
Lid geworden op: 28 feb 2015, 00:17

26 feb 2016, 02:51

Hoi Rob,

Hoe gaat het met de afbouw van medicatie? Heb je al een volgende afspraak ingepland met de psychiater en/of psycholoog?

En verder, hoe gaat het met jou in totaal; inclusief stemmingen en vertrouwen?

Ik weet niet zo goed wat je wilt via dit forum dus ik ben ook een beetje aan het aftasten hoe wat.

Vriendelijke groet
Robbb64
Newbie
Newbie
Berichten: 5
Lid geworden op: 10 feb 2016, 12:29

27 feb 2016, 09:44

Hoi Wendy
er staat een melding bij een psycholoog, afwachten wanneer ik aan de beurt ben.
Ik wil vooral mijn verhaal kwijt, dat is t eigenlijk, misschien dat ik goede tips krijg om met mijn angsten te kunnen omgaan. De angst is nu vooral getriggerd door gedachten aan mijn ex. In september zijn we uit elkaar gegaan, ik wilde nog niet. Na september heb ik haar teveel 'lastig gevallen ' met mijn onzekerheden en met vragen over dat t anders had kunnen gaan. Ik had een burn-out tijdens onze relatie en daardoor te weinig aandacht aan haar kunnen geven. Dat brak haar op. Na september heb ik dat teveel willen herstellen terwijl ik onder spanning stond en angsten had, heb ik teveel bij haar neergelegd. Ze heeft meerdere malen aangegeven rust te willen, maar ik bleef maar teveel met haar bezig. Nu is t zover gekomen dat ze geen contact meer wil. Dit alles triggert mijn angststoornis enorm en weet er niet mee om te gaan. Ze heeft me geblokkeerd op haar telefoon en ik voel me een misdadiger en stalker. Ik verwijt en beschuldig mezelf teveel. Ter verduidelijking stuurde ze mijn zus, die een goed contact met haar had, de volgende app:
" ik had het ook graag anders gewild, maar helaas zijn er mensen die na een relatie niet normaal contact kunnen houden, wederom zijn eigen keuze". Voelt zo rot en kan t niet meer terugdraaien. Echter weet ik ook dat er geen normaal contact kan zijn na een relatie als de 1 nog verliefd is en verder wil en de ander niet. Met kerst is ze nog hier geweest en is toen veel te ver gegaan, voelde goed zei ze en vertrouwd. Ik was totaal verward en sindsdien haar veel teveel geappt en gebeld, kon mijn spanning niet kwijt.
Nu moet ik t maar laten rusten en proberen te laten slijten, loslaten, maar dat is zo moeilijk als ik die angsten en spanning heb.
De medicatie houden we nu toch op 30mg ipv afbouwen. Eerst de psycholoog en dan kijken we weer verder voor evt andere medicatie.
Nou, heel verhaal, bedankt dat je me volgt en reageert, weet niet of je t helemaal snapt wat ik je schrijf....
Lieve groet, Rob
Plaats reactie