Author Topic: Niet gediagnostiseerde rugpijn  (Read 708 times)

Sarisinim

  • Newbie
  • *
  • Posts: 1
Niet gediagnostiseerde rugpijn
« on: August 14, 2017, 11:29:34 PM »
Hallo allemaal,
Ik ben een meisje van 22 jaar en hoe hopeloos het ook klinkt, ik zit er doorheen.

Toen ik ongeveer 11 jaar was kreeg ik last van mijn rug. Dit was in het begin nog heel onschuldig en makkelijk mee te leven. Als ik een lange tijd gelopen of gestaan had dan kreeg ik een akelig gevoel in mijn rug en moest ik even zitten. Hierna zakte het altijd weer.

Na een tijdje werd dit gevoel steeds erger. Er kwamen momenten dat ik voelde dat ik flauw ging vallen van de pijn en ook de afstand die ik kon lopen en staan werden steeds korter.

Ongeveer rond de middelbare school werd de pijn in mijn rug zo erg dat ik nog maar 15 minuten kon lopen en 10 minuten kon staan voor ik een erg lange tijd moest uitrusten. Deed ik dit niet dan zakte ik gewoon door mijn benen heen. Rond deze tijd begon ik er ook een ander gevoel bij te krijgen. De pijn die eerst alleen in mijn onderrug zat begon uit te stralen naar heel mijn rug en ook kreeg ik tintelingen in mijn benen die op kwamen zetten nadat de rugpijn begon.

Later begon ik behalve deze tintelingen ook uitvalsverschijnselen in mijn benen te krijgen. Ik kan het gevoel niet beter beschrijven dan het gevoel dat je probeert het been van een ander te bewegen.

De pijn in mijn rug is zo erg dat ik een dag op school gewoon niet vol kan houden. Ook leuke uitjes gaan niet meer omdat ik het staan en lopen en nu zelf zitten niet lang vol kan houden. Ik maak me dan ook erg veel zorgen over hoe dat later moet met werken.

De laatste tijd is er ook nog bijgekomen dat ik overal knak en dit gewoon meerdere keren per dag. (Vingers, tenen, knie, schouders, heupen, rug). Ik hoef mezelf maar om te draaien en dan begint het al.

Ik heb al een heleboel medische hulp gehad en er is niemand die weet wat er met mij aan de hand is terwijl mijn pijn in de rug steeds erger wordt. Ik ben ongelofelijk bang dat ik straks gewoon niet meer zal kunnen lopen.

Eerst ben ik door de huisarts naar een ceasar therapeut gestuurd voor mijn houding die uiteindelijk gewoon heel goed bleek te zijn. Hier werd mij verteld dat het allemaal tussen mijn oren zat. Hierna heb ik een jaar lang fysio gehad. Dit heeft wel iets van tijdsverlenging opgebracht maar verder ging de pijn niet weg. Hierna zijn er fotos van mijn rug gemaakt en ben ik al 2x onder de mri scan geweest maar er is niks te vinden.
Uiteindelijk ben ik doorgestuurd naar een revalidatieclinic waar ik geholpen zou worden met mijn pijn, maar waar ze al mijn pijn ook psychisch vonden en uiteindelijk maar hebben gezegd dat ze ook niks konden doen.
Een jaar geleden ongeveer ben ik naar een internist gegaan en hier hebben ze een vitamine b12 tekort, vitamine D tekort en een ijzer tekort gevonden maar volgens de arts had dit niks te maken met mijn rugpijn.

Ik ben op dit moment ten einde raad. Ik weet gewoon dat ik op deze manier niet kan leven en mijn huisarts heeft me al verteld dat zij niet gelooft in een oplossing en dat zij ook niet veel langer mijn vraag naar onderzoeken zal steunen.

Ik heb door mijn pijn maar een heel beperkt sociaal leven omdat ik niet veel aankan maar ook omdat ik voor de meeste mensen te veel drama ben en ze mij al snel niet meer willen zien zodat zij er niet mee om hoeven te gaan. Ik heb echt geen idee meer wat ik nu zou kunnen doen en hoe ik er mee om zou moeten gaan als ik hier mee zou moeten leven.

Is er iemand die dit wel weet of iemand die dit herkent?

socrates

  • Full Member
  • ***
  • Posts: 221
Niet gediagnostiseerde rugpijn
« Reply #1 on: August 16, 2017, 04:10:19 AM »
Quote from: Sarisinim;142067
Hallo allemaal,
Ik ben een meisje van 22 jaar en hoe hopeloos het ook klinkt, ik zit er doorheen.

Toen ik ongeveer 11 jaar was kreeg ik last van mijn rug. Dit was in het begin nog heel onschuldig en makkelijk mee te leven. Als ik een lange tijd gelopen of gestaan had dan kreeg ik een akelig gevoel in mijn rug en moest ik even zitten. Hierna zakte het altijd weer.

Na een tijdje werd dit gevoel steeds erger. Er kwamen momenten dat ik voelde dat ik flauw ging vallen van de pijn en ook de afstand die ik kon lopen en staan werden steeds korter.

Ongeveer rond de middelbare school werd de pijn in mijn rug zo erg dat ik nog maar 15 minuten kon lopen en 10 minuten kon staan voor ik een erg lange tijd moest uitrusten. Deed ik dit niet dan zakte ik gewoon door mijn benen heen. Rond deze tijd begon ik er ook een ander gevoel bij te krijgen. De pijn die eerst alleen in mijn onderrug zat begon uit te stralen naar heel mijn rug en ook kreeg ik tintelingen in mijn benen die op kwamen zetten nadat de rugpijn begon.

Later begon ik behalve deze tintelingen ook uitvalsverschijnselen in mijn benen te krijgen. Ik kan het gevoel niet beter beschrijven dan het gevoel dat je probeert het been van een ander te bewegen.

De pijn in mijn rug is zo erg dat ik een dag op school gewoon niet vol kan houden. Ook leuke uitjes gaan niet meer omdat ik het staan en lopen en nu zelf zitten niet lang vol kan houden. Ik maak me dan ook erg veel zorgen over hoe dat later moet met werken.

De laatste tijd is er ook nog bijgekomen dat ik overal knak en dit gewoon meerdere keren per dag. (Vingers, tenen, knie, schouders, heupen, rug). Ik hoef mezelf maar om te draaien en dan begint het al.

Ik heb al een heleboel medische hulp gehad en er is niemand die weet wat er met mij aan de hand is terwijl mijn pijn in de rug steeds erger wordt. Ik ben ongelofelijk bang dat ik straks gewoon niet meer zal kunnen lopen.

Eerst ben ik door de huisarts naar een ceasar therapeut gestuurd voor mijn houding die uiteindelijk gewoon heel goed bleek te zijn. Hier werd mij verteld dat het allemaal tussen mijn oren zat. Hierna heb ik een jaar lang fysio gehad. Dit heeft wel iets van tijdsverlenging opgebracht maar verder ging de pijn niet weg. Hierna zijn er fotos van mijn rug gemaakt en ben ik al 2x onder de mri scan geweest maar er is niks te vinden.
Uiteindelijk ben ik doorgestuurd naar een revalidatieclinic waar ik geholpen zou worden met mijn pijn, maar waar ze al mijn pijn ook psychisch vonden en uiteindelijk maar hebben gezegd dat ze ook niks konden doen.
Een jaar geleden ongeveer ben ik naar een internist gegaan en hier hebben ze een vitamine b12 tekort, vitamine D tekort en een ijzer tekort gevonden maar volgens de arts had dit niks te maken met mijn rugpijn.

Ik ben op dit moment ten einde raad. Ik weet gewoon dat ik op deze manier niet kan leven en mijn huisarts heeft me al verteld dat zij niet gelooft in een oplossing en dat zij ook niet veel langer mijn vraag naar onderzoeken zal steunen.

Ik heb door mijn pijn maar een heel beperkt sociaal leven omdat ik niet veel aankan maar ook omdat ik voor de meeste mensen te veel drama ben en ze mij al snel niet meer willen zien zodat zij er niet mee om hoeven te gaan. Ik heb echt geen idee meer wat ik nu zou kunnen doen en hoe ik er mee om zou moeten gaan als ik hier mee zou moeten leven.

Is er iemand die dit wel weet of iemand die dit herkent?



Apseciefieke rugpijn is een veel voorkomende klacht en betekent dat er geen duidelijke oorzaak aan te wijzen is. In de praktijk blijkt vaak dat ook als men wel op bijvoorbeeld een MRI iets constateert het niet de oorzaak blijkt te zijn. Veel mensen hebben een duidelijke afwijking aan de rug zonder dat het tot klachten leidt.

Ik kan begrijpen dat je ten einde raad bent, zeker als het steeds slechter wordt. Er is echter weinig hoop na zoveel jaar op een duidelijke diagnosche. Waarom men zich toespits op je psyche is omdat de praktijk laat zien dat dit bij veel mensen een belangrijke invloed heeft op je klachten, zeker bij langdurige aspeciefieke klachten. Men verwacht dat meer aandacht voor je welzijn je pijnklachten zal verminderen en zoals gezegd de praktijk toont aan dat ze daarin gelijk hebben. Het is niet de oorzaak van je pijn, maar draagt er wel zorg voor dat de pijn ernstiger is.

Het is vaak het beste om toch zo actief mogelijk te zijn in de zin van niet te statisch zijn. Of te wel niet te veel langdurig zitten, staan of liggen maar dit juist zo veel mogelijk af te wisselen.

Het ziet er naar uit dat er sprake is geweest van een beknelde zenuw in je rug, gezien de tintelingen en uitstralende pijn. Het kan ook zo zijn dat de beknelling niet meer aanwezig is, maar dat de zenuw ernstig beschadigd is geraakt tijdens de beknelling. Maar ik ben geen arts.
Meer informatie over behandeling en de stand van zaken kun je vinden op internet. Er zijn verschillende richtlijnen/standaards die artsen hanteren bij klachten zoals die van jouw. Het UWV heeft enige tijd geleden en kennis document opgesteld voor artsen die iemands arbeidsongeschiktheid moeten beoordelen: https://www.uwv.nl/overuwv/Images/Kennisdocument%20aspecifieke%20lage%20rugklachtenf.pdf

Wat je nog zou kunnen proberen is accupunctuur. Sommige mensen hebben daar duidelijk baat bij.

Elke

  • Jr. Member
  • **
  • Posts: 69
Niet gediagnostiseerde rugpijn
« Reply #2 on: August 22, 2017, 10:56:44 PM »
Dag Sarisinum,

Ik begrijp heel goed dat je ten einde raad bent, je leeft niet maar overleeft, ik weet er alles van.
Het tussen de oren verhaal, klinkt altijd zo negatief, kan wel kloppen; psychische overbelasting en lichamelijke klachten, wat elkaar versterkt en in stand houdt.
Voor psychosomatische klachten is behandeling mogelijk maar komt vaak neer dat er op het psychisch vlak gepeuterd moet worden; wat is de onderliggende oorzaak.
Hoe ga je met je klachten om; balans tussen activiteit en rust, grenzen.
Ik kan na een aantal jaren behandeling zeggen dat ik vooruit ga, kleine stapjes maar mijn wereldje wordt wel weer wat groter.

Sterkte!