Author Topic: Stiller na psychose  (Read 25855 times)

Biebo

  • Newbie
  • *
  • Posts: 2
Stiller na psychose
« on: December 15, 2012, 04:16:08 PM »
Dag mensen,

Ik weet dat dit een lange tekst is maar gelieve toch even tijd te nemen om het te lezen en te reageren dat zou ik zeer waarderen.


Ik zal even kort mijn situatie beschrijven:
Een 1,5 jaar geleden werd ik psychotisch ( voor de eerste en enige keer) en ik was psychotisch voor ongeveer een week. Ik had voornamelijk waangedachten en lichte hallucinaties. Daarna werd ik opgenomen in de kliniek en kreeg ik anti psychotica toegediend. Toen ik in de kliniek verbleef was ik al een stuk rustiger in mijn hoofd en was ik al een heel stuk minder overtuigd over mijn waangedachte. Toch was ik nog niet 100% van mijn waangedachte af. Maar omdat ik het zo verschrikkelijk saai vond in de kliniek zei ik tegen de psychiater dat ik me weer helemaal goed voelde. Dus na 1 week in de kliniek te hebben gelegen ging ik terug naar huis. Eenmaal terug thuis onderdrukte ik die gedachte en na 1 maand was ik er volledig van overtuigd dat ik verkeerd zat en dat mijn gedachten niet klopten.
Maar na zo'n 2 maanden na mijn psychose begon ik het mezelf gewaar te worden dat ik een heel stuk stiller en minder sociaal was dan vroeger. Ik had vroeger een heel goed gevoel voor humor en deed constant mensen lachen en dat lukte mij na mijn psychose niet meer en dit vond ik zeer frustrerend. Na een tijdje begon ik hier heel erg depressief over te worden omdat ik gewoon mezelf wou zijn.
Ik werd dan  een 4 tal maanden na mijn psychose opgenomen in een gespecialiseerde kliniek voor psychoses. Hier werd ik goed behandeld en ben daar ongeveer 8 maanden opgenomen geweest. Achteraf was ik een stuk beter ik kon terug weer een gesprek aanknopen met mensen en af en toe eens iemand doen lachen.
Maar nu een 1,5 jaar later zit ik terug op school en ik probeer vrienden te maken. Dit lukt wel maar zeker niet meer zo makkelijk zoals vroeger. Ik heb het veel moeilijker om een band op te bouwen met iemand terwijl ik daar vroeger zeer goed in was. Vroeger kon ik uren aan een stuk praten met vrienden en sfeer maken en lachen terwijl dit mij nu veel moeilijker lukt. Nu ben ik meestal na 10 minuten uitgepraat zelfs tegen vrienden die ik een half jaar niet gezien heb. Ik heb ook enkele vrienden waarmee ik voor mijn psychose zeer goed mee kon praten en lachen we hadden altijd een goeie tijd samen maar nu na mijn psychose is dit volledig veranderd ik heb precies niet meer zo'n sterke band met hen gewoon omdat ik niet meer ben wie ik was. Ik heb altijd het idee dat ik "saaier" ben geworden.
Tijdens gesprekken zit ik veel te denken van: wat kan ik nu nog zeggen, over wat kan ik nu nog spreken. Ik voel me bijna nooit 100% op mijn gemak zelfs niet bij sommige vrienden.
En het klinkt misschien raar maar bijna iedere dag heb ik de gewoonte om mijn dag te evalueren. Ik overloop dan de dag en overloop de gesprekken die ik gevoerd heb wanneer ik vind dat ik niet gehandeld heb zoals vroeger dan kan ik mij daarover zeer slecht voelen.

Dit vreet aan mijn zelfvertrouwen en het frustreert me zo erg omdat ik vroeger tevreden was met mezelf en nu niet meer. Ik heb er altijd zeer veel belang aan gehecht dat mensen mij leuk vinden en dat ik mensen kan doen lachen want dit geeft me enorm veel voldoening.

Mijn vraag is nu of mijn medicatie hier een rol in speelt of heeft dit gewoon tijd nodig of betert dit nooit? Ik ben sterk aan het overwegen om te stoppen met mijn medicatie. Ook heb ik last van mijn maag en voel me vaak misselijk door mijn medicatie. Ik neem al een jaar Xeplion (maandelijks een spuit 25mg)

Zijn er mensen die het zelfde meemaken of tips of kennis hier over hebben plaats het hier aub neer want ik begin het stilletjes aan beu te worden ik wil gewoon terug mezelf zijn.

Alvast bedankt om dit te lezen en ik zou het zeer waarderen als je reageert!

Groeten, Biebo
« Last Edit: December 15, 2012, 04:23:42 PM by Biebo »

Geertjen

  • Newbie
  • *
  • Posts: 2
Herkenbaar
« Reply #1 on: January 30, 2014, 03:20:07 PM »
Ik heb net hetzelfde. Gaat het al wat beter met jou

verabakermans

  • Newbie
  • *
  • Posts: 9
Stiller na psychose
« Reply #2 on: January 31, 2014, 02:29:35 AM »
Hoi Biebo
Ik heb misschien  een tip; bij de GGZ hebben ze (ik weet niet of dat overal zo is) een praatgroep voor mensen die een psychose (of meerdere) hebben meegemaakt, je kunt informeren bij jou in de buurt of dat daar ook het geval is.
Zelf heb ik in 2009 een psychose gehad en had veel baat bij die groep.
Zomaar stoppen met de medicatie is niet handig, dat kan een nieuwe psychose uitlokken...
Groetjes Vera
« Last Edit: January 31, 2014, 02:50:54 AM by verabakermans »

Sandokan

  • Newbie
  • *
  • Posts: 5
Psychose
« Reply #3 on: January 31, 2014, 12:25:43 PM »
Hallo, een moeilijke tijd moet je hebben gehad na zo'n psychose, daar heb ik geen ervaring mee. Maar je schrijft dat je het belangrijk vind dat mensen je aardig vinden vandaar dat je houdt van humor want dat is zeker een manier om aardig gevonden te worden.
Kan het zijn dat je de lat hoog legt voor jezelf doordat je wil zijn wie je was?
Accepteren wie je nu bent, met jouw karakter en wel of niet een geestelijk probleem hebben kost tijd.
Wat helpt als je dan een dag evalueert kijk dan naar de positieve dingen, wat wel goed gaat. Je bent mens en mag fouten maken in het leven(gelukkig).

Ik wens je sterkte.

willem1979

  • Newbie
  • *
  • Posts: 2
Hallo
« Reply #4 on: February 11, 2014, 10:21:18 PM »
Ik heb twee psychoses gehad, eentje in 2007 en een in 2013. Van de eerste psychose ben ik goed herstelt, ik slikte seroquel xr 300 mg en later 150 mg. De tweede psychose was heftiger en kreeg daarvoor xeplion 150 (spuit) Ik heb dat spul 8 mnd gebruikt. Wat ik meteen merkte was dat ik niet goed meer kon denken, ik begon ook veel minder te praten.
Ben nu 3 mnd gestopt en ben ook veel stiller dan voorheen, voel me ook nog steeds depressief. Ik zou je aanraden om serquel te gebruiken, mijn ervaring met xeplion is niet goed bevallen, heb nog steeds last van restverschijnselen!

Groeten,
Willem

KonradO

  • Newbie
  • *
  • Posts: 1
xeplion
« Reply #5 on: March 14, 2014, 10:03:21 PM »
ik heb ook xeplion gebruikt, ik heb vier spuiten gehad, De eerste kreeg ik in mijn arm van 150mg een week later Eentje van 100mg toen vier weken later 1 van 75mg en weer vier weken later 1 van 50 mg. de xeplion is niet goed bevallen bij mij , ik ben ong 5 weken gestopt nu en heb ook last van restverschijnselen, ik sportte veel maar dat kan ik niet meer en al helemaal niet toen ik nog xeplion had. I k raad iedereen aan om nooit depot te nemen maar gewoon iets te slikken . zon depot krijg je in 1 keer zon grote hoeveelheid binnen en je lichaam moet maar zien hoe erop te reageren en hoelang het duurt voordat het spul is afgebroken als het al helemaal wordt afgebroken, want je metabolisme raakt van streek merk ik.  
ik heb de beste ervaringen met seroquel in minder hoge doseringen
« Last Edit: March 15, 2014, 08:05:49 PM by Mike »

Annela

  • Newbie
  • *
  • Posts: 3
Stiller na psychose
« Reply #6 on: July 08, 2014, 08:04:56 PM »
Hoi Biebo,

Je leest dit vast niet meer want we zitten inmiddels in 2014. Maar ik ben zo blij dat ik je berichtje ben tegengekomen want ik heb dus precies hetzelfde. Ik ben na mijn psychose veel en veel stiller geworden en kan met mijn vriendinnen voor mijn gevoel niet meer goed praten. Ik luister vooral terwijl ik vroeger echt een kwebbeltje was en mensen ook aan het lachen maakte. Ik vind het echt jammer dat ik deze eigenschap kwijt ben geraakt t was echt een wezenlijk deel van mij.
Heeft iemand misschien nog tips hoe dit te verbeteren?

regix

  • Newbie
  • *
  • Posts: 5
Stiller
« Reply #7 on: July 12, 2014, 09:28:37 AM »
Hoi,

Heel herkenbaar dat stiller zijn en niets te vertellen hebben. Ik heb een eerste psychose gehad toen ik 23 jaar oud was en ben er zonder medicatie na ongeveer twee jaar weer bovenop gekomen. Ondertussen ben ik 49 jaar. Mijn tweede psychose dateert van twee jaar geleden en was veel zwaarder. Ik kon in het begin helemaal niet meer spreken. Het heeft enkele uren geduurd voordat ik een eenvoudig gesprek kon voeren.
Ik slik al twee jaar een minimale dosis zyprexa en functioneer op een laag pitje. Ik heb het gevoel dat ik aan de rand van de maatschappij sta omdat ik geen vriendschap of relatie meer heb. Laatst vroeg ik aan mijn psychiater of er praatgroepen bestaan voor mensen met een psychose en liet hij mij weten dat dit niet het geval was.
Wat mij vooral treft is dat ik wel degelijk het gevoel heb dat ik een verhaal heb maar dat ik dit aan niemand kwijt kan.
Sterkte aan alle stille lotgenoten.

Annela

  • Newbie
  • *
  • Posts: 3
Stiller na psychose
« Reply #8 on: July 14, 2014, 03:38:05 PM »
Quote from: regix;133309
Hoi,

Heel herkenbaar dat stiller zijn en niets te vertellen hebben. Ik heb een eerste psychose gehad toen ik 23 jaar oud was en ben er zonder medicatie na ongeveer twee jaar weer bovenop gekomen. Ondertussen ben ik 49 jaar. Mijn tweede psychose dateert van twee jaar geleden en was veel zwaarder. Ik kon in het begin helemaal niet meer spreken. Het heeft enkele uren geduurd voordat ik een eenvoudig gesprek kon voeren.
Ik slik al twee jaar een minimale dosis zyprexa en functioneer op een laag pitje. Ik heb het gevoel dat ik aan de rand van de maatschappij sta omdat ik geen vriendschap of relatie meer heb. Laatst vroeg ik aan mijn psychiater of er praatgroepen bestaan voor mensen met een psychose en liet hij mij weten dat dit niet het geval was.
Wat mij vooral treft is dat ik wel degelijk het gevoel heb dat ik een verhaal heb maar dat ik dit aan niemand kwijt kan.

Sterkte aan alle stille lotgenoten.


Er zijn wel degelijk praatgroepen voor mensen met een psychose parnassia den Haag heeft er een en verder is er anoiksis. Misschien dat je daar terecht kan en een andere is durfjijmetmij.nl waar mensen in de psychaterie vriendschap of een relatie kunnen zoeken. Ik probeer er alles aan te doen om te zorgen dat ik in de maatschappij blijf maar het is wel moeilijk zeker als je niet zoveel praat.

regix

  • Newbie
  • *
  • Posts: 5
Stiller na psychose
« Reply #9 on: July 20, 2014, 12:22:47 PM »
Quote from: Annela;133329
Er zijn wel degelijk praatgroepen voor mensen met een psychose parnassia den Haag heeft er een en verder is er anoiksis. Misschien dat je daar terecht kan en een andere is durfjijmetmij.nl waar mensen in de psychaterie vriendschap of een relatie kunnen zoeken. Ik probeer er alles aan te doen om te zorgen dat ik in de maatschappij blijf maar het is wel moeilijk zeker als je niet zoveel praat.


Dag Annela,

Ik heb er niet bij vermeld dat ik Belg ben. Hieruit blijkt weeral een keer hoe de GGZ in Nederland beter georganiseerd is dan in België.
Het is zeker een zware opgave om na een psychose terug contact te zoeken met je omgeving. Zelf heb ik het gevoel dat het nooit meer goed komt en dat ik tot mijn dood eenzaam zal blijven. Hopelijk is de dood het einde van alles en niet het begin van één of andere hel zoals ik in mijn psychose heb ondergaan. Ik ben te laf om er een einde aan te maken en wil mijn ouders niet opzadelen met hetzelfde verdriet dat ikzelf ondergaan heb toen mijn vriendin uit het leven stapte. Ik heb hier op dit forum mijn verhaal proberen neer te schrijven maar door één of andere bug kon ik dit niet posten.

Groetjes,

Biebo

  • Newbie
  • *
  • Posts: 2
Stiller na psychose
« Reply #10 on: December 22, 2015, 06:58:18 PM »
Waauw, had vandaag een mindere dag en dacht ik zal nog eens op dit forum kijken want het is al jaren geleden. Nu zie ik dat jullie gereageerd hebben met soort gelijke ervaringen.
Ik ben nu weer 2 jaar verder, zie bij mezelf wel vooruitgang en heb veel meer hoop gekregen. Ik ben er zeker van dat dit een tijdelijk probleem. Aangezien ik alweer momenten met vrienden heb meegemaakt waarbij ik me terug volledig mezelf voel, en weer los kon praten. Maar over het algemeen ben ik nog altijd veel meer teruggetrokken en stiller. Soms reageer ik enkele weken aan een stuk niet op mijn vrienden hun berichten, gewoon om dat ik onzeker ben en geen energie heb ervoor. Ook is mijn sociale kring van vrienden sterk gekrompen, aangezien ik sociaal veel minder actief ben zijn ook heel erg veel sociale contacten verwaterd van me.
Vroeger was mijn sociaal leven een van mijn hoogste prioriteiten en iets waaruit ik het meeste plezier en voldoening haalde, nu ga ik amper nog weg met vrienden.
Het maakt me echt hopeloos dat ik 4 jaar na de eigenlijke feiten me nog altijd zo voel. Ik had gehoopt om toch al wat verder te staan in mijn leven.
Maar ik ben wel veel volwassener geworden door alles wat ik ondertussen heb meegemaakt, dit is tijdelijk ook al duurt het lang, deze periode zal passeren en ik zal ervoor zorgen. Ik hoop dat jullie ook zo omgaan met jullie situatie en er het positieve van inzien. Zeker de moed niet laten hangen Regix want net dat is juist dodelijk. Zolang je hoop hebt kan alles.

Ik hoop dat jullie na verloop van tijd ook nog eens deze post lezen en jullie verhaal nog eens hier kunnen neerzetten. Ik zou het echt apprecieren.

PS: Zijn er nog andere mensen die Xeplion hebben toegediend gekregen. Wat was jullie ervaring? ( Ik begin namelijk te denken dat een groot deel van mijn problemen net zijn veroorzaakt door deze medicatie) (neem momenteel al 3jaar geen meds meer)

Groetjes!

10eke

  • Newbie
  • *
  • Posts: 27
Stiller na psychose
« Reply #11 on: September 12, 2016, 04:53:20 PM »
IHet is al jaren geleden dat je bericht hebt geplaatst, maar wilde toch even reageren.

k herken je verhaal hellemaal niet.Ik werd juist drukker na mijn psychose. Ik maakte heel erg makkelijk contact en kletste de hele dag door. Zelfs dat ik juist altijd heel erg stil was.

Leenxxx

  • Newbie
  • *
  • Posts: 1
Stiller na psychose
« Reply #12 on: August 12, 2017, 07:23:41 PM »
Quote from: Biebo;138357
Waauw, had vandaag een mindere dag en dacht ik zal nog eens op dit forum kijken want het is al jaren geleden. Nu zie ik dat jullie gereageerd hebben met soort gelijke ervaringen.
Ik ben nu weer 2 jaar verder, zie bij mezelf wel vooruitgang en heb veel meer hoop gekregen. Ik ben er zeker van dat dit een tijdelijk probleem. Aangezien ik alweer momenten met vrienden heb meegemaakt waarbij ik me terug volledig mezelf voel, en weer los kon praten. Maar over het algemeen ben ik nog altijd veel meer teruggetrokken en stiller. Soms reageer ik enkele weken aan een stuk niet op mijn vrienden hun berichten, gewoon om dat ik onzeker ben en geen energie heb ervoor. Ook is mijn sociale kring van vrienden sterk gekrompen, aangezien ik sociaal veel minder actief ben zijn ook heel erg veel sociale contacten verwaterd van me.
Vroeger was mijn sociaal leven een van mijn hoogste prioriteiten en iets waaruit ik het meeste plezier en voldoening haalde, nu ga ik amper nog weg met vrienden.
Het maakt me echt hopeloos dat ik 4 jaar na de eigenlijke feiten me nog altijd zo voel. Ik had gehoopt om toch al wat verder te staan in mijn leven.
Maar ik ben wel veel volwassener geworden door alles wat ik ondertussen heb meegemaakt, dit is tijdelijk ook al duurt het lang, deze periode zal passeren en ik zal ervoor zorgen. Ik hoop dat jullie ook zo omgaan met jullie situatie en er het positieve van inzien. Zeker de moed niet laten hangen Regix want net dat is juist dodelijk. Zolang je hoop hebt kan alles.

Ik hoop dat jullie na verloop van tijd ook nog eens deze post lezen en jullie verhaal nog eens hier kunnen neerzetten. Ik zou het echt apprecieren.

PS: Zijn er nog andere mensen die Xeplion hebben toegediend gekregen. Wat was jullie ervaring? ( Ik begin namelijk te denken dat een groot deel van mijn problemen net zijn veroorzaakt door deze medicatie) (neem momenteel al 3jaar geen meds meer)

Groetjes!


Hallo Biebo en alle andere lotgenoten,

Ik vind het bemoedigend om te lezen dat je je weer terug jezelf begint te voelen en dat je sociaal actiever bent, nadat je drie jaar zonder medicatie bent. Dat geeft mij de moed om te 'dealen' met mijn situatie.
Ik ben wel van mening dat je misschien redelijk uitgehoopt raakt en dat hoop niet alles is. Maar het feit dat jij zegt dat je je beter kan uiten en het verbetert, is een mooi gegeven.
Kijk, ik heb met precies dezelfde onzekerheden te maken. Ik slik aripiprazol en ben uit mijn eerste psychose geraakt door heftige paniekaanvallen waarbij mijn achterste hersenkwab heel erg heet werden van angst en stress.
Ik kan het je niet aanraden, zal ik je zeggen, en daardoor heb ik veel druk en spanning in mijn hoofd gehad en heeft het weken geduurd voordat de spanning verdween. Tegelijkertijd zijn - na de eerste weken slikken - mijn concentratie, geheugen, reactievermogen en gevoelsleven verminderd. Hierdoor voel ik me ook minder aangetrokken tot muziek, terwijl het vroeger een passie was om naar muziek te luisteren en te maken. En ik ben heel erg gaan twijfelen over het maken van relatief simpele beslissingen. Ik heb het gevoel dat de medicatie mijn intuïtie weggehaald heeft, waardoor ik me 'apathisch en betoverd' voel en niet scherp en helder. Ik had veel vrienden gewist van alle platformen waarop ik ze had (inclusief telefoonnummer) tijdens mijn psychose. Het is lastig om weer met oude vrienden op te pikken en leuke gesprekken te hebben, terwijl ik vroeger altijd makkelijk gesprekken kon maken en op situaties kon inspelen (improvisatievermogen) zodat er iets levendigs ontstond. Ook als je spanning wilt opbouwen met het andere geslacht, als je aan het flirten bent, helpt dat niet mee en weet je gewoon niet meer hoe je je gesprekken wilt laten lopen.
Ik denk nu ook vaak van: 'had ik maar dit gezegd of dat gedaan' en evalueer er aan het eind van de dag ook flink op los.
Ik ben bezig met geheugenspelletjes om mijn hoofd te trainen (voor zover mogelijk) en ik doe vrijwilligerswerk om gewoon sociaal contact te hebben en te verbeteren en vooral bezig te blijven. En ik loop twee keer in de week hard. Ik kijk ernaar uit om de medicatie verder af te bouwen en ik had afgelopen week een gesprek met mijn psychiater waarbij ik het had om medicatievrij te zijn over uiterlijk drie maanden. Voor de duidelijkheid: ik slik pas sinds april 2017, nadat mijn psychose begon in eind december 2016 en de eerste weken heel heftig was, en tot het voorjaar nog heel erg sluimerde en me verward hield over de realiteit.

Ik ben benieuwd of de restverschijnselen na de afbouw van de medicatie sterk afnemen, en ik me weer scherper en fitter voel en meer durf en plezier in het leven heb. Wie weet kom ik hier later nog even terug om te kijken en mijn ervaringen te delen.
Iedereen heel veel sterkte gewenst!

Groeten,

Leenxxxx

tjallie

  • Newbie
  • *
  • Posts: 1
stiller worden na psychose
« Reply #13 on: September 19, 2017, 03:02:19 PM »
Ik herken veel van de verhalen die hier geschreven worden, een jaar geleden had ik ook een psychose en slik nu nog 5 mg olanzapine en ook 10 mg  escitalopram(antidepressiva) omdat ik na mijn psychose een depressie kreeg. Maar ik ben ook erg stil. durf niet goed meer met vrienden af te spreken omdat ik geen gesprekken kan voeren. Herkent iemand dit? zou dit door de medicatie komen? Ook kan ik niet echt goed meer denken, het blijft steeds hetzelfde, dagdromen kan ik niet meer terwijl ik daarvoor heel goed in was. Ik hoop dat er wat mensen zijn die dit ook hebben en bij wie dat langzaam weer beter gaat, dat zou me heel veel hoop geven.